Adnotacja w opisie bibliograficznym ma ułatwić odbiorcy rozpoznanie charakteru dokumentu. Adnotacja zawartościowa skupia się na tym, co jest w środku: jakie tematy obejmuje publikacja, jakie działy/rozdziały zawiera, jaki ma zakres problemowy. Często przyjmuje formę krótkiego streszczenia lub wyliczenia kluczowych zagadnień.
Poprawna jest odpowiedź zaczynająca się od "Z treści:" i podająca listę haseł (np. "Pojęcie kultury; Wzory kultury; Czas; Przestrzeń; …"). Taki zapis odpowiada funkcji adnotacji zawartościowej: informuje czytelnika, jakie wątki i bloki tematyczne zostały ujęte w publikacji.
Pozostałe odpowiedzi nie są zawartościowe, bo opisują inne aspekty:
- Tekst o "wydaniu w znacznym stopniu zmienionym" oraz "gruntownej wymianie tekstów lektur" odnosi się do cech edycji (porównanie z pierwodrukiem, zmiany redakcyjne). To informacja o wydaniu, nie o treści rozumianej jako tematyka/układ zagadnień.
- Stwierdzenie, że to "pierwsza część podręcznika akademickiego" nawiązującego do skryptu, wskazuje rodzaj i charakter publikacji oraz kontekst dydaktyczny, ale nie mówi, jakie zagadnienia obejmuje.
- Opis o dostosowaniu do "nowego programu nauczania" informuje o przeznaczeniu i dopasowaniu do odbiorcy (studentów danego wydziału), a nie o konkretnym zakresie treści.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą zasadę: jeśli adnotacja odpowiada na pytanie "o czym jest książka i co zawiera?" – jest zawartościowa. Jeśli odpowiada na "jakie to wydanie?" lub "dla kogo jest książka?" – to inny typ adnotacji.
