W pszczelarstwie cechy użytkowe opisują przydatność rodziny pszczelej w gospodarce pasiecznej, czyli to, jak dobrze spełnia ona cele produkcyjne i organizacyjne pasieki. W praktyce za cechy użytkowe uznaje się m.in. produkcyjność (np. ilość pozyskanego miodu), łagodność, rojliwość, zimotrwałość czy higieniczność.
Odpowiedź "Miodność." jest poprawna, bo jest to cecha bezpośrednio związana z głównym produktem pszczelim i efektem ekonomicznym prowadzenia pasieki: zdolnością rodziny do wykorzystywania pożytków i gromadzenia zapasów miodu w nadstawkach/plastrach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w tej formie pytania?
- "Czerwienie matki." opisuje aktywność rozrodczą matki (tempo składania jaj), czyli cechę związaną z rozwojem rodziny. Jest ważna, ale nie jest "podstawową cechą użytkową" w sensie produkcyjnym; nadmierne lub niewłaściwie zgrane czerwienie może nawet utrudniać gospodarkę miodową.
- "Zachowanie się na plastrze." dotyczy zachowań/temperamentu podczas pracy w ulu (np. płochliwość, agresja, trzymanie się plastrów). To cecha praktyczna dla pszczelarza, ale nie jest podstawową cechą produkcyjną.
- "Sklepianie miodu na sucho lub mokro." opisuje sposób sklepiania (cecha technologiczna/obserwacyjna dotycząca dojrzewania i zasklepiania miodu). Może wpływać na ocenę dojrzałości miodu i decyzje o wirowaniu, ale nadal nie stanowi nadrzędnej, podstawowej cechy użytkowej w ujęciu ogólnym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie brzmi o podstawową cechę użytkową, zwykle chodzi o cechę najbardziej ogólną i bezpośrednio związaną z głównym kierunkiem produkcji. W pszczelarstwie przy produkcji miodu będzie to właśnie miodność.
