KWALIFIKACJA MED9 - CZERWIEC 2015

PYTANIE NR 14.
Która z wymienionych czynności jest wykonywana jako ostatnia podczas sporządzania leku według zamieszczonej recepty?
Ilustracja przedstawia receptę farmaceutyczną, co sugeruje, że jest używana w kontekście kwalifikacji zawodowych związanych
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Rozcieńczenie wodą jest czynnością końcową, ponieważ woda pełni rolę rozcieńczalnika/uzupełnienia i dodaje się ją po wykonaniu etapów przygotowania składników stałych: roztarciu kwasu salicylowego, zwilżeniu talku glicerolem oraz ewentualnym dodaniu talku. Najpierw dąży się do jednorodnej masy, a dopiero potem rozcieńcza.

Pełne wyjaśnienie:

W recepturze aptecznej kolejność czynności dobiera się tak, aby zapewnić jednorodność i uniknąć problemów technologicznych (grudki, nierównomierne zwilżenie, straty substancji). W układzie obejmującym składniki stałe (np. kwas salicylowy, talk) oraz ciecz lepką (glicerol) i ciecz o małej lepkości (woda) typowa logika postępowania jest następująca:

  • Najpierw rozdrabnianie/ucieranie substancji stałej (tu: roztarcie kwasu salicylowego z częścią glicerolu). Ucieranie zmniejsza rozmiar cząstek i ułatwia równomierne rozproszenie w podłożu.
  • Następnie zwilżanie proszków (tu: zwilżenie talku glicerolem). Glicerol jako zwilżacz pomaga "związać" proszek i ogranicza pylenie, a także ułatwia równomierne połączenie z pozostałymi składnikami.
  • Dodanie talku (jeśli jest wyszczególnione jako osobny etap) następuje na etapie przygotowania fazy stałej/rozproszonej, przed ostatecznym ustawieniem konsystencji i objętości preparatu.
  • Rozcieńczenie wodą wykonuje się na końcu, ponieważ jest to etap ustawiający końcową postać/lepkość/objętość. Wcześniejsze dodanie wody mogłoby utrudnić dokładne roztarcie i zwilżenie proszków oraz sprzyjać powstawaniu grudek.

Dlatego odpowiedź "Rozcieńczenie wodą." jest poprawna jako czynność wykonywana ostatnia.

Pozostałe odpowiedzi opisują czynności przygotowawcze: "Roztarcie kwasu salicylowego z częścią glicerolu." to etap wstępny zapewniający rozdrobnienie i wprowadzenie do zwilżacza; "Zwilżenie talku glicerolem." dotyczy przygotowania proszku do równomiernego połączenia; "Dodanie talku." jest nadal elementem budowania fazy stałej, a nie finalnym ustawieniem parametrów preparatu. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw uzyskuj jednorodność składników stałych i ich zwilżenie, a dopiero potem rozcieńczaj/uzupełniaj cieczą ostateczną.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To etap dodania wody jako rozcieńczalnika/uzupełnienia, aby uzyskać końcową konsystencję lub objętość leku. Zwykle wykonuje się go po przygotowaniu i jednorodnym połączeniu składników stałych oraz po ich zwilżeniu, żeby nie tworzyły się grudki i żeby mieszanina była jednolita.
Woda ma małą lepkość i może utrudniać prawidłowe ucieranie oraz zwilżanie proszków, jeśli doda się ją zbyt wcześnie. Dodanie jej na końcu pozwala najpierw uzyskać jednorodną masę (np. z glicerolem), a dopiero potem ustawić finalne parametry preparatu.
Glicerol bywa stosowany jako zwilżacz i składnik ułatwiający rozprowadzanie proszków. Zmniejsza pylenie, pomaga równomiernie połączyć cząstki stałe z podłożem i ogranicza powstawanie grudek. Często jest używany na etapie wstępnym przed dodaniem wody.
Roztarcie (ucieranie) rozdrabnia substancję stałą i poprawia jej równomierne rozproszenie w podłożu. Połączenie z częścią glicerolu pomaga zwilżyć cząstki i przygotować mieszaninę do dalszego łączenia ze składnikami pomocniczymi oraz do późniejszego rozcieńczenia wodą.
Zwilżanie lepkim zwilżaczem (np. glicerolem) ułatwia kontrolowane połączenie proszku i ogranicza jego pływanie po powierzchni oraz zbrylanie. Woda dodana zbyt wcześnie może sprzyjać powstawaniu grudek i utrudniać równomierne rozprowadzenie talku w preparacie.
Typowe błędy to wybór "na oko" bez analizy roli składników, mylenie czynności wstępnych z końcowymi oraz przenoszenie jednej zapamiętanej sekwencji na różne postacie leku. Pomaga myślenie procesowe: najpierw jednorodność proszków i zwilżenie, potem rozcieńczanie.
Zależy od recepty i postaci leku, ale w wielu typowych układach talk jest wprowadzany przed ustawieniem finalnej konsystencji/objętości. Jeśli po dodaniu talku trzeba jeszcze uzupełnić lub rozcieńczyć preparat, to ostatnim etapem będzie właśnie uzupełnienie (np. wodą).
Szukaj czynności, która "ustawia" końcową postać preparatu: uzupełnienie do masy/objętości, rozcieńczenie, doprowadzenie do odpowiedniej konsystencji. Czynności takie jak ucieranie, zwilżanie czy dodawanie proszków zwykle są etapami przygotowawczymi.
Zwilżanie wykonuje się na etapie wstępnym, zanim doda się rozcieńczalnik ostateczny. Celem jest równomierne pokrycie cząstek proszku i przygotowanie ich do połączenia z resztą składników. To szczególnie ważne, gdy proszek ma tendencję do pylenia lub zbrylania.
Ćwicz na przykładach recept: rozpoznawaj role składników (substancja czynna, wypełniacz, zwilżacz, rozcieńczalnik) i układaj logiczną sekwencję działań. Pomaga zasada: najpierw rozdrobnienie i zwilżenie proszków, potem łączenie, a na końcu rozcieńczenie/uzupełnienie.
info

Statystycznie 49% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Najpierw dąży się do jednorodnej masy, a dopiero potem rozcieńcza."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z technologii postaci leku (receptura apteczna)
  • Procedury wewnętrzne apteki dotyczące sporządzania leków recepturowych
  • Materiały dydaktyczne szkół policealnych dla technika farmaceutycznego z zakresu receptury

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego