Uziarnienie mieszanki mineralno-asfaltowej opisuje, jak rozkładają się frakcje kruszywa (ziarna drobne, pośrednie i grube). W praktyce spotyka się m.in. uziarnienie ciągłe (kolejne frakcje "wypełniają" się wzajemnie) oraz nieciągłe, nazywane też uziarnieniem z luką frakcyjną (ang. gap-graded), gdzie celowo ogranicza się pewien zakres frakcji pośrednich.
Odpowiedź "Mastyks grysowy SMA." jest poprawna, ponieważ SMA jest projektowana tak, aby tworzyć kamienny szkielet z kruszywa grubego, a przestrzenie między ziarnami były wypełnione mastyksą (mieszanką lepiszcza i drobnych składników). Taki układ wiąże się właśnie z ideą uziarnienia nieciągłego: dominują frakcje grube i drobne, a część frakcji pośrednich jest ograniczona.
- "Asfalt piaskowy." zwykle kojarzy się z mieszanką o dużym udziale frakcji drobnych (piasku), co nie odpowiada typowemu modelowi nieciągłego uziarnienia charakterystycznego dla SMA.
- "Beton asfaltowy." jest standardową mieszanką stosowaną w różnych warstwach nawierzchni; w ujęciu ogólnym przyjmuje się, że opiera się na bardziej "pełnym" (ciągłym) uziarnieniu niż SMA, aby zapewnić szerokie wypełnienie przestrzeni międzyziarnowych.
- "Asfalt lany." ma odmienny charakter technologiczny (m.in. bardzo duży udział lepiszcza i drobnych składników), ale sama nazwa nie wskazuje na typowe uziarnienie nieciągłe w rozumieniu "gap-graded" jak w SMA.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o uziarnienie nieciągłe warto skojarzyć SMA z "kamiennym szkieletem" i celową luką frakcyjną. Jeśli w odpowiedziach występuje SMA, często jest to trop do rozpoznania mieszanki o uziarnieniu nieciągłym.
