Definicja UNWTO ujmuje turystykę jako aktywności osób podróżujących i przebywających poza swoim codziennym otoczeniem w celach wypoczynkowych, służbowych lub innych, przez okres nie dłuższy niż rok, przy czym wyjazdy, w których głównym celem jest aktywność zarobkowa wynagradzana w odwiedzanej miejscowości, są wyłączone. W praktyce, aby odróżnić turystę od innych kategorii odwiedzających, stosuje się też kryterium czasu: turysta to osoba, której pobyt trwa co najmniej 24 godziny, czyli obejmuje minimum jeden nocleg. Osoby bez noclegu traktuje się jako odwiedzających jednodniowych (wycieczkowiczów).
Odpowiedź "Uczestnik wyprawy alpinistycznej." jest poprawna, ponieważ taki wyjazd jest typowym przykładem turystyki sportowej/rekreacyjnej: odbywa się poza codziennym otoczeniem, zwykle trwa kilka dni (z noclegami), a celem nie jest podjęcie lokalnej pracy zarobkowej.
Pozostałe propozycje odpadają z różnych, konkretnych powodów:
- "Uczestnik misji pokojowej w innym państwie." – tego typu wyjazd ma charakter służby/pracy, a nie podróży turystycznej; w ujęciu definicyjnym nie jest to klasyfikowane jako turystyka, ponieważ główny cel nie jest turystyczny, a aktywność ma charakter zawodowy.
- "Pracownik firmy na jednodniowej konferencji." – turystyka biznesowa mieści się w definicji, ale tylko wtedy, gdy spełnione są pozostałe warunki, w tym pobyt co najmniej 24 h. Jednodniowy wyjazd bez noclegu to w praktyce odwiedziny jednodniowe, nie "turysta".
- "Student dojeżdżający na zajęcia do innego miasta." – regularne dojazdy stają się elementem codziennego otoczenia (commuting), więc nie są ujmowane jako turystyka, nawet jeśli wymagają przemieszczania się między miejscowościami.
Na egzaminie warto zawsze sprawdzać trzy filtry: (1) czy to poza codziennym otoczeniem, (2) czy jest nocleg/24 h, (3) czy nie jest to praca zarobkowa w miejscu docelowym. Dopiero łączne spełnienie kryteriów daje status turysty w rozumieniu UNWTO.
