Łamanie się igły podczas szycia jest najczęściej skutkiem nadmiernych obciążeń działających na igłę albo kolizji igły z elementami metalowymi (np. w rejonie chwytacza). Dlatego typowe przyczyny to takie, które zwiększają opór, wymuszają odchylenie igły lub powodują jej uderzanie o podzespoły maszyny.
Odpowiedź "Niewłaściwe nawinięcie nitki dolnej na szpuleczkę bębenka." jest uznawana za tę, która nie musi prowadzić do łamania igły. Nieprawidłowo nawinięta nitka dolna zwykle objawia się raczej nierównym podawaniem nici, pętelkowaniem, nierównym ściegiem, zrywaniem nici lub problemami z naprężeniem dolnej nitki. Może pogorszyć jakość ściegu, ale sama w sobie nie jest typowym mechanizmem pękania igły.
Odpowiedź "Zbyt duże napięcie nitki górnej." może sprzyjać łamaniu igły, bo zwiększa siły działające w strefie tworzenia ściegu. Gdy materiał i nić nie "pracują" swobodnie, igła jest dodatkowo obciążana i łatwiej o jej uszkodzenie, szczególnie przy grubszych materiałach lub szyciu z dużą prędkością.
Odpowiedź "Niewłaściwe założenie bębenka w mechanizmie chwytacza." jest groźna mechanicznie: niewłaściwe osadzenie może powodować nieprawidłową pracę chwytacza, ocieranie lub zahaczanie, a w skrajnym przypadku kontakt igły z elementem metalowym. Taki kontakt bardzo często kończy się wygięciem albo złamaniem igły.
Odpowiedź "Zbyt cienka igła." także jest typową przyczyną pękania: za cienka igła ma mniejszą wytrzymałość, łatwiej się wygina, nagrzewa i ulega zmęczeniu materiału, zwłaszcza przy gęstych tkaninach, wielu warstwach lub przy szyciu przez zgrubienia (np. szwy). To klasyczny błąd doboru osprzętu.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach z negacją warto najpierw mentalnie wypisać "co zwykle łamie igłę" (dobór igły, kolizje w chwytaczu, duże opory), a dopiero potem wybrać odpowiedź, która dotyczy raczej jakości ściegu niż mechanicznego uszkodzenia igły.
