Pytanie dotyczy praktycznej umiejętności rozpoznania, które substancje lecznicze wymagają przechowywania w lodówce. Kluczowa wskazówka merytoryczna wynika z rodzaju substancji i postaci leku.
Odpowiedź "Eksenatyd" jest właściwa, ponieważ eksenatyd należy do analogów GLP-1 (lek inkretynowy) i jest związkiem o charakterze peptydowym, podawanym pozajelitowo. Substancje peptydowe/białkowe są z reguły bardziej wrażliwe na temperaturę i mogą tracić aktywność w warunkach pokojowych, dlatego często wymagają przechowywania w lodówce (zgodnie z informacją o produkcie).
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe z następujących powodów:
- "Nateglinid" to doustny lek przeciwcukrzycowy; leki doustne o małej masie cząsteczkowej zwykle mają stabilność pozwalającą na przechowywanie w temperaturze pokojowej.
- "Sitagliptyna" (inhibitor DPP-4) jest typowym przykładem doustnego leku, który nie jest kojarzony z koniecznością chłodzenia w obrocie aptecznym.
- "Kanagliflozyna" (inhibitor SGLT2) również jest lekiem doustnym; w praktyce aptecznej nie jest klasyfikowana jako produkt wymagający przechowywania w lodówce.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród odpowiedzi jest lek peptydowy/biologiczny podawany we wstrzyknięciach, a pozostałe to leki doustne, to najczęściej właśnie ten pierwszy będzie wymagał warunków chłodniczych. Zawsze jednak w praktyce należy potwierdzić warunki w ChPL/ulotce i na opakowaniu, bo mogą istnieć różnice między preparatami oraz między przechowywaniem przed i po pierwszym użyciu.
