Zwielokrotnienie (multiplexing) to technika zwiększania wykorzystania medium transmisyjnego przez przesyłanie wielu strumieni informacji jednym torem. Kluczowe jest to, według jakiej cechy rozdziela się kanały.
"WDM" (Wavelength Division Multiplexing) oznacza zwielokrotnienie z podziałem na długości fali. W praktyce dotyczy to głównie transmisji światłowodowej: do jednego włókna "wpuszcza się" jednocześnie kilka sygnałów optycznych o różnych długościach fali (często przedstawianych jako różne kolory lub wartości λ). Następnie demultiplekser rozdziela je z powrotem na osobne kanały. Jeżeli na rysunku widać tory opisane różnymi λ lub wiązki "kolorów" światła łączone w jeden tor i z powrotem rozdzielane, to właściwą odpowiedzią jest "WDM".
Odpowiedź "TDM" byłaby poprawna, gdyby schemat pokazywał szczeliny czasowe (ramki, sloty) – kanały nadają naprzemiennie w różnych momentach czasu. "FDM" dotyczy podziału pasma częstotliwości (różne nośne w jednym paśmie), częsty w systemach radiowych i kablowych, a na rysunkach zwykle występuje jako kilka pasm częstotliwości obok siebie. "CDM" opiera się na kodach rozpraszających (różne sekwencje kodowe), gdzie kanały mogą współistnieć w tym samym czasie i paśmie, a rozdział następuje przez korelację z kodem.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: WDM = różne λ w światłowodzie, TDM = różny czas, FDM = różna częstotliwość, CDM = różny kod. To ułatwia szybkie dopasowanie techniki do rysunku.
