Pytanie dotyczy oceny, które gatunki traw są pożądane w runi pastwiskowej przeznaczonej dla koni. W praktyce zależy nam na runi, która jest smakowita, ma dobrą wartość pokarmową, zapewnia równomierne zadarnienie i dobrze znosi użytkowanie (zgryzanie, udeptywanie).
Odpowiedź "Śmiałek darniowy." jest prawidłowa, ponieważ gatunek ten ma tendencję do tworzenia kęp i z czasem może pogarszać strukturę pastwiska: runia staje się mniej równa, a pobranie paszy przez konie może być mniej efektywne. W efekcie taki skład botaniczny jest zwykle oceniany jako mniej korzystny dla użytkowania pastwiskowego dla koni.
Pozostałe gatunki są w praktyce kojarzone z trawami pastewnymi:
- "Kostrzewa łąkowa." – gatunek typowo wykorzystywany na użytkach zielonych; w dobrze prowadzonych zasiewach i mieszankach może stanowić wartościowy składnik runi.
- "Tymotka łąkowa." – trawa łąkowa o zastosowaniu pastewnym, często spotykana w mieszankach kośnych i bywa akceptowana w użytkowaniu pastwiskowym, zależnie od warunków siedliskowych.
- "Życica trwała." – często ceniona w pastwiskach za zdolność do odrastania i użytkowania przy intensywnym wypasie (przy właściwym nawożeniu i pielęgnacji).
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć nie tylko nazwy gatunków, ale też ich cechy użytkowe: czy tworzą kępy, jak znoszą zgryzanie i udeptywanie oraz czy utrzymują równą, zwartą darń. To pomaga szybciej rozpoznać gatunki najmniej korzystne dla koni.
