Pytanie dotyczy praktyki recepcji związanej z programami lojalnościowymi. W hotelarstwie część kart jest dostępna dla wszystkich (np. informacyjne, identyfikacyjne lub promocyjne), a część jest zarezerwowana dla określonej grupy, zwłaszcza dla gości, którzy często wracają i generują powtarzalny przychód.
Odpowiedź "Karta 2." jest właściwa, ponieważ wskazuje kartę, którą proponuje się wyłącznie klientom spełniającym warunek regularnych pobytów (typowo: stały gość, członek programu lojalnościowego). Tego rodzaju karta ma sens biznesowy wtedy, gdy jest powiązana z kryterium częstotliwości/regularności lub historią pobytów i stanowi narzędzie utrzymania klienta (benefity, priorytety, zniżki, udogodnienia).
Pozostałe propozycje są niepoprawne w logice zadania, ponieważ reprezentują karty, które nie są ograniczone wyłącznie do segmentu stałych bywalców albo pełnią inną funkcję niż program lojalnościowy (np. mogą być dostępne szerzej, służyć identyfikacji, promocji lub obsłudze usług). Typowy błąd na egzaminie polega na wybieraniu karty na podstawie wyglądu albo skojarzeń marketingowych zamiast na podstawie tego, komu i na jakich zasadach karta może być zaproponowana.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu zadaniach najpierw rozpoznaj, czy pytanie dotyczy segmentacji gości (stały/okazjonalny), a dopiero potem dopasuj kartę. Jeśli w opisie karty (na ilustracji) występuje warunek członkostwa lub regularnych pobytów, to jest to klucz do odpowiedzi.
