W projektach zagospodarowania terenu (w tym terenów zieleni) kluczowe jest stosowanie ujednoliconych oznaczeń graficznych, aby rysunek był czytelny dla wszystkich uczestników procesu: projektanta, inwestora i wykonawcy. Norma PN-B-01027:2002 porządkuje takie symbole i wskazuje, jak przedstawiać elementy zieleni w formie znaków liniowych.
W przypadku żywopłotów norma rozróżnia rodzaj roślinności poprzez kształt wcięć w symbolu liniowym. Dla żywopłotu liściastego charakterystyczne są półkoliste wcięcia (łuki) w jednej z dwóch równoległych linii ciągłych. Taki kształt jest skojarzony z liśćmi, dlatego właśnie ten symbol należy wybrać do oznaczenia projektowanego żywopłotu liściastego.
Pozostałe symbole są niepoprawne dla żywopłotu liściastego z następujących powodów:
- Symbol z trójkątnymi wcięciami odpowiada innemu typowi żywopłotu (w praktyce odczytuje się go jako żywopłot iglasty), bo "ząbki" nawiązują do igieł.
- Symbol o falistych krawędziach i kreskowaniu nie jest standardowym oznaczeniem liniowym żywopłotu w rozumieniu tej normy; przedstawia inny rodzaj elementu/tekstury, więc wprowadzałby błąd w dokumentacji.
- Symbol z liniami przerywanymi i nieregularnymi elementami nie odpowiada jednoznacznemu, normowemu znakowi żywopłotu liściastego; linie przerywane zwykle sygnalizują odmienny status elementu (np. inny rodzaj obiektu lub sposób przedstawienia), a nie typ żywopłotu.
Wskazówka egzaminacyjna: zapamiętaj prostą regułę z normy: liście = łuki (półkola), igły = trójkąty. Przy rozpoznawaniu symboli zawsze szukaj tej jednej cechy rozróżniającej, zamiast kierować się ogólnym "wrażeniem" kształtu.
