KWALIFIKACJA BUD9 - STYCZEŃ 2019 (test 2)

W eksploatacji sieci ciepłowniczych kluczowe jest bieżące monitorowanie parametrów, które decydują o bezpieczeństwie pracy rurociągów oraz o jakości dostawy ciepła do odbiorców. Do najczęściej kontrolowanych wielkości należą:

• temperatura czynnika grzewczego – pozwala ocenić, czy źródło i sieć zapewniają wymagane parametry zasilania/powrotu; do tego służy termometr,
• ciśnienie w rurociągu – jest istotne dla bezpieczeństwa i pracy układu; do tego służy manometr,
• ilość energii cieplnej przekazanej do instalacji odbiorczej – w praktyce rozliczeniowej i kontrolnej wykorzystuje się licznik ciepła (ciepłomierz).

Wodowskaz jest przyrządem służącym do wskazywania poziomu cieczy (np. w zbiorniku, zasobniku, kotle, naczyniu), czyli tam, gdzie występuje wyraźna "wysokość słupa cieczy" do obserwacji. W typowych odcinkach sieci ciepłowniczej (rurociągi przesyłowe i rozdzielcze) nie kontroluje się pracy poprzez odczyt poziomu cieczy, ponieważ czynnik krąży w obiegu zamkniętym pod ciśnieniem i nie pracuje jak ciecz w otwartym zbiorniku.

Dlatego:

• Termometr – jest stosowany, bo temperatura jest podstawowym parametrem pracy sieci.
• Manometr – jest stosowany, bo ciśnienie jest parametrem bezpieczeństwa i diagnostyki.
• Licznik ciepła – jest stosowany, bo pozwala mierzyć energię/zużycie ciepła w punktach rozliczeniowych.
• Wodowskaz – nie jest typowym przyrządem stosowanym w sieciach ciepłowniczych do kontroli parametrów przesyłu; dotyczy wskazania poziomu, a nie temperatury, ciśnienia czy energii.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy "sieci" (rurociągów), myśl o wielkościach T, p i energii/strumieniu – przyrządy od "poziomu" zwykle odnoszą się do zbiorników, a nie do przesyłu w rurociągu.