Parametry w tabelach technicznych pozwalają rozpoznać, jakiego typu urządzenie opisano. Sterownik PLC jest elementem sterowania w systemie mechatronicznym, dlatego jego dane katalogowe zwykle koncentrują się na tym, jakie sygnały może przyjmować i wystawiać oraz w jaki sposób komunikuje się z otoczeniem.
Typowe cechy, które wskazują na PLC, to m.in. informacje o:
- liczbie i rodzaju wejść/wyjść (cyfrowych i/lub analogowych),
- parametrach zasilania modułu sterownika,
- interfejsach komunikacyjnych (np. porty i sieci przemysłowe),
- możliwości rozbudowy o moduły, pamięci programu, funkcjach diagnostycznych.
Dlatego odpowiedź "Sterownika PLC." jest poprawna, jeżeli tabela dotyczy właśnie takich właściwości.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne, gdyż dotyczą urządzeń o innej roli i innym typowym zestawie parametrów:
- Falownik opisuje się przede wszystkim parametrami związanymi z przekształcaniem energii i sterowaniem napędem: mocą, prądem, napięciem, zakresem częstotliwości wyjściowej, przeciążalnością czy trybami sterowania silnikiem. Zwykle nie podaje się w nim "liczby wejść/wyjść" w sensie sygnałów automatyki (co najwyżej zaciski sterujące i ich funkcje).
- Silnik rozpoznaje się po danych znamionowych (moc, prąd, napięcie, prędkość obrotowa, moment, sprawność, klasa izolacji, stopień ochrony). To element wykonawczy, a nie moduł logiki sterowania.
- Czujnik optyczny ma parametry związane z detekcją: zasięg, sposób działania (odbiciowy/barierowy), rodzaj światła, czas reakcji, histereza, warunki środowiskowe. Zwykle nie występują tam zestawienia typowe dla sterowników (I/O jako kanały sterowania procesem, pamięć programu, moduły rozszerzeń).
Wskazówka egzaminacyjna: czytając tabelę, najpierw oceń, czy dotyczy ona sterowania informacją (sygnały I/O, komunikacja, program) czy sterowania energią (moc, prąd, częstotliwość) albo pomiaru/detekcji (zasięg, czas reakcji). To najszybciej prowadzi do właściwego typu urządzenia.