Przegniecenie na podłożu kartonowym to kontrolowany zgniot/rowek wykonany w miejscu przyszłego zgięcia. Jego celem jest takie "osłabienie" struktury kartonu, aby podczas składania materiał zginał się w zaplanowanej linii i nie powodował pękania warstwy wierzchniej (w tym zadruku lub powłoki uszlachetniającej).
Do tej operacji używa się bigówki (spotyka się też nazwę bigownica). To urządzenie introligatorskie przeznaczone właśnie do wykonywania bigów na kartonie i papierach o większej gramaturze. W praktyce dobór bigówki jest kluczowy m.in. w produkcji opakowań, okładek, teczek czy kart składanych.
Pozostałe urządzenia nie realizują celu "wykonania przegnieceń", tylko inne etapy obróbki po druku:
- Bindownica służy do łączenia arkuszy w oprawę (np. grzbietem, spiralą lub innym systemem bindowania). Nie wykonuje linii zgięcia w kartonie.
- Krajarka trójnożowa jest przeznaczona do przycinania (obcinania trzech boków) bloków/produktów, np. po oprawie. Jest to obróbka krawędzi, a nie przygotowanie zgięcia.
- Złamywarka nożowa wykonuje falcowanie (złamywanie) arkuszy, czyli zaginanie papieru w określonych układach. Falcowanie to operacja "złożenia", natomiast bigowanie to przygotowanie linii, aby złożenie na kartonie było bezpieczne dla materiału i nadruku.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "karton" i "przegniecenie/big", myśl o przygotowaniu linii zgięcia, a nie o cięciu, oprawie czy samym zginaniu arkusza.
