Do ogrzewania 100 cm3 wody nie należy używać kolby miarowej 100 cm3. Kolba miarowa jest naczyniem miarowym, czyli przeznaczonym do precyzyjnego odmierzania objętości i sporządzania roztworów o zadanym stężeniu "do kreski". Jej kluczową cechą jest dokładność objętościowa w określonej temperaturze odniesienia, a nie odporność na bezpośrednie ogrzewanie.
Ogrzewanie kolby miarowej może powodować:
- zmianę geometrii i naprężenia w szkle, co pogarsza wiarygodność odmierzania objętości,
- ryzyko pęknięcia przy nierównomiernym ogrzewaniu lub szoku termicznym,
- uszkodzenie oznaczeń (kreski) i długotrwałe "rozkalibrowanie" naczynia w praktyce laboratoryjnej.
Pozostałe naczynia z odpowiedzi to szkło robocze, powszechnie wykorzystywane do ogrzewania cieczy:
- zlewka 200 cm3 – typowe naczynie do mieszania, rozpuszczania i ogrzewania; zapas pojemności ułatwia bezpieczne grzanie,
- zlewka 150 cm3 – analogicznie, nadaje się do ogrzewania, o ile zachowuje się zasady BHP (np. równomierne grzanie, brak przepełnienia),
- kolba stożkowa 200 cm3 – naczynie robocze; kształt stożkowy bywa korzystny przy mieszaniu i ograniczaniu rozprysków, może być używane do ogrzewania zgodnie z praktyką laboratoryjną.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli wśród opcji jest naczynie miarowe (kolba miarowa, pipeta, biureta), zazwyczaj nie wybiera się go do czynności "agresywnych" technologicznie (silne ogrzewanie, intensywne wytrawianie), bo priorytetem jest zachowanie dokładności pomiaru.