W instalacjach biogazowych kluczowe jest dopasowanie sposobu magazynowania do ciśnienia roboczego oraz do sposobu wykorzystania gazu (zasilanie agregatu kogeneracyjnego, kotła, pochodni). W praktyce biogaz bywa gromadzony jako gaz o relatywnie niskim nadciśnieniu, dlatego często spotyka się magazyny niskociśnieniowe, w których objętość zmienia się wraz z ilością gazu.
Odpowiedź "Suchego stalowego wysokociśnieniowego" jest właściwa, ponieważ taki zbiornik kojarzy się z magazynowaniem gazu sprężonego (wysokie ciśnienie), co nie odpowiada typowemu rozwiązaniu dla biogazu w biogazowni. Zastosowanie wysokociśnieniowego magazynu stalowego oznaczałoby konieczność sprężania i spełnienia rygorystycznych wymagań dla urządzeń wysokociśnieniowych, co wykracza poza standardowe magazynowanie biogazu w obiekcie.
- "Sferycznego membranowego" – rozwiązania membranowe są powszechnie kojarzone z magazynowaniem gazów przy małych nadciśnieniach; ich zaletą jest zmienna objętość i możliwość współpracy z instalacją bez sprężania do wysokich ciśnień.
- "Suchego tłokowego niskociśnieniowego" – wskazanie "niskociśnieniowego" pasuje do typowego zakresu pracy magazynów biogazu; mechanizm tłokowy może pełnić rolę magazynu buforowego przy niskich ciśnieniach.
- "Membranowego dachowego" – magazyn z membraną (np. dachową) również mieści się w grupie rozwiązań niskociśnieniowych, stosowanych jako bufor produkcji/zużycia gazu.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach warto wychwycić słowa-klucze "wysokociśnieniowy" vs "niskociśnieniowy". Biogaz w typowej biogazowni jest zwykle magazynowany bez wysokociśnieniowego sprężania, a dobór magazynu ma ograniczać straty, ryzyko nieszczelności i upraszczać eksploatację.
