W poligrafii (także we fleksografii) standardowe mieszanie barw procesowych opiera się na modelu CMYK, czyli mieszaniu subtraktywnym. Oznacza to, że uzyskiwany kolor wynika z tego, jakie składowe farby pochłaniają (odejmują) część światła odbitego od podłoża.
Barwy postrzegane jako niebieskie w praktyce druku są najczęściej budowane głównie z cyjanu, a następnie "dostrajane" domieszką innych składowych (najczęściej magenty, której jednak nie ma wśród podanych opcji). Z tego powodu odpowiedź "Cyan." jest typowo właściwa: cyjan stanowi bazę dla wielu odcieni niebieskiego, więc jego zużycie bywa największe.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne?
- "Black." (czarny) służy głównie do pogłębiania cieni, zwiększania kontrastu i stabilizacji neutralnych tonów. Może przyciemnić niebieski, ale nie jest podstawą budowania niebieskiej barwy procesowej.
- "Yellow." (żółty) w mieszaniu subtraktywnym przesuwa barwy w kierunku zieleni i ogranicza komponent niebieski. Dodatek żółtego zwykle nie "robi" niebieskiego, tylko go zmienia w inną stronę.
- "Green." (zielony) nie jest standardową farbą procesową CMYK, tylko nazwą gotowego koloru. W pytaniu o dorabianie niebieskiego jako mieszanki procesowej nie stanowi typowej składowej bazowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy mieszania barw procesowych, najpierw ustal, która składowa CMYK jest "osią" danej barwy (dla niebieskich zwykle cyjan), a dopiero potem rozważ dodatki korygujące odcień, nasycenie i jasność.
