W klasycznym ujęciu funkcji kierowniczych wyróżnia się m.in. planowanie, organizowanie, motywowanie oraz kontrolowanie. Pytanie opisuje sytuację, w której kierownik tworzy sprzyjającą atmosferę i zachęca pracowników do wykonywania określonych zadań. Taki opis dotyczy przede wszystkim oddziaływania na postawy i zaangażowanie ludzi, czyli funkcji motywowania.
Dlaczego "Motywowania." jest poprawne?
Motywowanie obejmuje działania, które pobudzają pracowników do pracy i podtrzymują ich gotowość do realizacji zadań: komunikowanie oczekiwań, wzmacnianie pozytywne, docenianie, informację zwrotną, budowanie poczucia sensu pracy czy dbanie o klimat współpracy. "Sprzyjająca atmosfera" jest typowym narzędziem wzmacniającym chęć działania, a więc mieści się w motywowaniu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Planowania." – planowanie dotyczy ustalania celów, terminów, sposobów realizacji i zasobów. Samo zachęcanie oraz budowanie atmosfery nie jest etapem wyznaczania celów ani tworzenia planu działania.
- "Organizowania." – organizowanie polega na takiej organizacji pracy, aby zadania dało się wykonać: przydział obowiązków, ustalenie ról, procedur, obiegu dokumentów, narzędzi i zasobów. Może pośrednio wpływać na atmosferę, ale sednem opisu jest motywowanie, a nie układanie struktury pracy.
- "Kontrolowania." – kontrolowanie to porównywanie wykonania z planem, ocena wyników, wykrywanie odchyleń i podejmowanie działań korygujących. Nie dotyczy budowania klimatu i zachęcania do pracy, tylko sprawdzania efektów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa-klucze typu "zachęcanie", "pobudzanie do działania", "zaangażowanie", "atmosfera", zwykle chodzi o motywowanie (lub szerzej: kierowanie/przewodzenie). Gdy widzisz "cele i harmonogram" – planowanie; "podział pracy i zasoby" – organizowanie; "ocena i odchylenia" – kontrolowanie.
