Ograniczniki przepięć dobiera się do miejsca w instalacji oraz do spodziewanego rodzaju i poziomu przepięć. Rozdzielnica mieszkaniowa (tablica rozdzielcza w lokalu lub domu) jest elementem instalacji wewnętrznej, gdzie zwykle wymagana jest ochrona "pośrednia" – taka, która ogranicza przepięcia docierające z sieci oraz powstające w wyniku przełączeń (np. załączanie/wyłączanie odbiorników) i oddziaływań pośrednich.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: Klasy C?
Klasa C była tradycyjnie przypisywana do rozdzielnic/rozdziału w instalacji wewnętrznej i pełni rolę ochrony na poziomie rozdzielczym. Ma za zadanie obniżyć poziom przepięć do wartości bezpieczniejszych dla urządzeń zasilanych z rozdzielnicy.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Klasy B – kojarzona z ochroną "pierwszego stopnia", stosowaną bliżej zasilania budynku i/lub w kontekście prądów odgromowych. W typowej rozdzielnicy mieszkaniowej (jako jedyne SPD) nie jest to standardowy wybór w tej klasyfikacji.
- Klasy A – nie funkcjonuje jako typowa klasa ogranicznika dla rozdzielnic mieszkaniowych w praktyce doboru SPD; odpowiedź jest więc myląca.
- Klasy D – bywa kojarzona z ochroną końcową, przy urządzeniach (tzw. "dodatkowy stopień" blisko odbiornika), a nie jako podstawowy ogranicznik montowany w rozdzielnicy.
Wskazówka egzaminacyjna: łącz odpowiedź z miejscem montażu. Rozdzielnica mieszkaniowa = ochrona na poziomie rozdziału instalacji, czyli w tej nomenklaturze "C".