"Piłowanie krzywoliniowe" oznacza wykonywanie cięć po łuku (krzywiznach), a nie w linii prostej. Kluczowym kryterium doboru narzędzia jest to, czy element tnący może być prowadzony po łuku. W praktyce decyduje o tym przede wszystkim geometria i "smukłość" brzeszczotu/taśmy oraz sposób prowadzenia materiału.
Piła właściwa do cięć krzywoliniowych umożliwia wykonywanie skrętów w materiale bez zakleszczania i bez nadmiernego wyłamywania włókien. Zwykle ma wąski brzeszczot (albo inną konstrukcję pozwalającą na prowadzenie po promieniu), co ułatwia wycinanie kształtów, łuków i otworów o nieregularnym obrysie.
Dlaczego inne typowe piły bywają błędnie wybierane?
- Piły do cięć prostoliniowych kuszą tym, że są popularne i szybkie, ale ich konstrukcja jest zoptymalizowana do prowadzenia w linii prostej. Szeroki element tnący i prowadzenie układu nie sprzyjają wykonywaniu ciasnych łuków.
- Piły o dużej wydajności mogą dawać dobre tempo pracy, ale tempo nie oznacza zdolności do cięcia krzywoliniowego. Przy łukach ważniejsza jest zwrotność i możliwość kontrolowania toru cięcia.
- Piły do rozkroju (typowo używane do formatowania i rozcinania na proste odcinki) są dobrym wyborem do krawędzi prostych, jednak przy krzywiznach często wymuszają nacinanie "na schodki" lub powodują zakleszczenie.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać zasadę: krzywoliniowo = narzędzie z wąskim, zwrotnym elementem tnącym. Dodatkowo trzeba pamiętać o bezpieczeństwie: stabilne podparcie materiału, odpowiednie osłony, dobór brzeszczotu do grubości i rodzaju drewna oraz prowadzenie cięcia bez gwałtownego skręcania materiału.
