W pedicure u osoby z cukrzycą priorytetem jest minimalizacja ryzyka urazu, oparzenia i infekcji. Cukrzyca może wiązać się z zaburzeniami czucia (neuropatią) oraz gorszym ukrwieniem i wolniejszym gojeniem. Dlatego procedury, które u innych osób są rutynowe, u diabetyka wymagają ograniczeń lub modyfikacji.
Odpowiedź "Długiej kąpieli w gorącej wodzie." jest właściwa, ponieważ:
- gorąca woda przy obniżonym czuciu temperatury zwiększa ryzyko oparzeń (klient może nie odczuć, że woda jest zbyt ciepła),
- długie moczenie powoduje macerację naskórka (nadmierne rozmiękczenie), co ułatwia powstawanie pęknięć i mikrourazów,
- maceracja i mikrourazy zwiększają ryzyko nadkażeń, a infekcje stóp u diabetyków mogą mieć poważniejsze konsekwencje.
Pozostałe propozycje nie stanowią z definicji czynności "zakazanych", ale wymagają delikatnej techniki i oceny ryzyka:
- "Skrócenia paznokci pilnikiem." – może być bezpieczne, jeśli wykonuje się je ostrożnie, bez uszkodzenia wałów paznokciowych i bez agresywnego opracowania.
- "Nawilżania stóp kremem." – jest zwykle elementem pielęgnacji, o ile preparat jest dobrany prawidłowo i nie jest aplikowany w sposób sprzyjający zawilgoceniu przestrzeni międzypalcowych.
- "Usunięcia zrogowaciałego naskórka frezarką." – nie jest z zasady wykluczone, ale wymaga bardzo dobrej kontroli nacisku, doboru frezu oraz unikania przegrzania i zbyt głębokiego opracowania, aby nie doprowadzić do przerwania ciągłości skóry.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o pedicure u diabetyka szukaj odpowiedzi, która wiąże się z największym ryzykiem oparzeń, maceracji lub skaleczeń. Najczęściej to właśnie długie moczenie w ciepłej/gorącej wodzie bywa uznawane za czynność niewskazaną.
