KWALIFIKACJA INF2 - CZERWIEC 2018 (test 3)

PYTANIE NR 15.
Który adres IP należy do klasy A?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Klasa adresu IPv4 w podziale klasowym zależy od wartości pierwszego oktetu.
Zakres klasy A to 0–127 (w praktyce hosty 1–126, bo 0 i 127 są zarezerwowane). Adres 125.11.0.7 ma pierwszy oktet 125, więc należy do klasy A; pozostałe pierwsze oktety wskazują inne klasy.

Pełne wyjaśnienie:

W klasycznym (klasowym) podziale IPv4 o przynależności do klasy decyduje wyłącznie pierwszy oktet adresu, czyli pierwsza liczba w zapisie kropkowym. To podstawowa umiejętność na poziomie wstępu do adresacji IP.

Dlaczego poprawne jest "125.11.0.7"?
W klasowym adresowaniu zakres pierwszego oktetu dla klasy A to 0–127. Pierwszy oktet adresu "125.11.0.7" wynosi 125, a więc mieści się w tym przedziale. Warto pamiętać o zastrzeżeniach historyczno-praktycznych: 0.x.x.x oraz 127.x.x.x są adresami specjalnymi, ale sam mechanizm klasyfikacji nadal opiera się na wartości pierwszego oktetu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?

  • "217.12.45.1" ma pierwszy oktet 217, co wpada w zakres 192–223, czyli typowo odpowiada klasie C (adresowanie unicast w tej klasie).
  • "129.10.0.17" zaczyna się od 129. To ważna granica: od 128 rozpoczyna się zakres 128–191, czyli klasa B. Częsty błąd to traktowanie 128 jako "ostatniej wartości klasy A", co jest nieprawdą.
  • "239.0.255.15" ma pierwszy oktet 239. Zakres 224–239 to klasa D, wykorzystywana do wieloadresowości (multicast), a nie do typowych adresów hostów w sieciach unicast.

Uwaga praktyczna: we współczesnych sieciach dominuje podejście bezklasowe (CIDR) i pracuje się na prefiksach/maskach, ale znajomość klas A/B/C/D/E pozostaje przydatna edukacyjnie: ułatwia zrozumienie historii IPv4, domyślnych masek klasowych i rozpoznawanie zakresów o specjalnym przeznaczeniu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To historyczny sposób kategoryzowania adresów IPv4 według pierwszego oktetu. Klasy A, B i C były przeznaczone głównie dla unicast (hostów), a klasa D dla wieloadresowości. Dziś w praktyce dominuje podejście bezklasowe (CIDR), ale podział klasowy nadal bywa wymagany jako wiedza podstawowa.
Wystarczy odczytać pierwszą liczbę w adresie IPv4 (np. w 125.11.0.7 jest to 125) i porównać z zakresami klas. To szybka metoda: nie analizujesz całego adresu ani masek, tylko pierwszy oktet, bo to on determinuje klasę w adresowaniu klasowym.
Klasa A obejmuje adresy, których pierwszy oktet mieści się w przedziale 0–127. W adresie 125.11.0.7 pierwszy oktet to 125, więc należy do klasy A. W praktyce pamięta się jeszcze, że 0.x.x.x i 127.x.x.x są zarezerwowane, ale 125 nie jest adresem specjalnym.
W nowoczesnym routingu i przydziale adresów stosuje się głównie CIDR (podejście bezklasowe), czyli prefiksy o dowolnej długości, a nie domyślne maski klas A/B/C. Jednak klasy A–E pozostają ważne edukacyjnie: pomagają rozumieć historię IPv4, maski domyślne i zakresy specjalne.
Najczęstsza pułapka to granica 128: od 128 zaczyna się klasa B, a nie kończy klasa A. Uczniowie mylą "ostatnią wartość klasy A" z "pierwszą wartością klasy B" przez mechaniczne zapamiętywanie. Najlepiej ćwiczyć na przykładach i zawsze sprawdzać pierwszy oktet.
Zakres 224–239 (pierwszy oktet) to klasa D, używana do wieloadresowości (multicast). To znaczy, że taki adres zwykle identyfikuje grupę odbiorców, a nie pojedynczy host w sieci unicast. Na testach często sprawdza się, czy rozpoznajesz, że to nie jest "zwykła" klasa A/B/C.
W podejściu klasowym przypisywano domyślne maski: dla klasy A typowo 255.0.0.0, dla klasy B 255.255.0.0, a dla klasy C 255.255.255.0. W CIDR maska nie wynika z klasy, tylko z prefiksu. Mimo to znajomość masek klasowych pomaga zrozumieć podstawy podsieci.
Formalnie wynikają z zakresu 0–127 dla klasy A, ale są to zakresy specjalne: 0.x.x.x wiązano historycznie z "tą siecią", a 127.x.x.x to pętla zwrotna (loopback). Dlatego w praktyce jako "użyteczne" dla hostów często podaje się 1–126 w pierwszym oktecie.
Najlepsza metoda to serie krótkich ćwiczeń: losujesz adresy IPv4 i zapisujesz klasę na podstawie pierwszego oktetu. Dodaj osobną listę wyjątków (np. 127, zakres multicast 224–239). Na egzaminie skup się na pierwszym oktecie i nie komplikuj zadania analizą masek, jeśli nie jest wymagana.
Z klasami IP często łączy się temat masek podsieci, adresów sieci i rozgłoszeniowych oraz przejście do CIDR (prefiksy). W praktyce warto rozumieć, że klasy to model historyczny, a współczesne projektowanie podsieci opiera się na prefiksach. Na testach jednak klasy są częstym, prostym sprawdzianem podstaw.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 70% zdających egzamin. średnio łatwe

Według specjalistów z branży: "Klasa adresu IPv4 w podziale klasowym zależy od wartości pierwszego oktetu.Zakres klasy A to 0–127 (w praktyce hosty 1–126, bo 0 i 127 są zarezerwowane)."

Źródła:

  • RFC 791: Internet Protocol, 1981, rozdział "Addressing" (klasowy podział A–E) https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc791 (dostęp: 2026-03-02)
  • RFC 1519: Classless Inter-Domain Routing (CIDR): an Address Assignment and Aggregation Strategy, 1993 (wprowadzenie CIDR) https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc1519 (dostęp: 2026-03-02)
  • RFC 4632: Classless Inter-domain Routing (CIDR): The Internet Address Assignment and Aggregation Plan, 2006 (opis CIDR i kontekst historyczny) https://www.rfc-editor.org/rfc/rfc4632 (dostęp: 2026-03-02)

Materiały:

  • RFC 791 – Internet Protocol (opis historycznej adresacji IPv4)
  • Materiały dydaktyczne z podstaw sieci komputerowych (IPv4, klasy adresów, maski domyślne)
  • Ćwiczenia: klasyfikacja losowych adresów IPv4 po pierwszym oktecie oraz rozpoznawanie zakresów specjalnych

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego