KWALIFIKACJA INF2 - STYCZEŃ 2019 (test 3)

PYTANIE NR 14.
Który adres IPv6 jest prawidłowy?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny zapis IPv6 używa grup heksadecymalnych rozdzielonych dwukropkami, a skrót "::" (ciąg zer) może wystąpić najwyżej raz w adresie. Dlatego poprawne jest "1234:9ABC::123:DEF4". Zapis z dwoma "::" jest niepoprawny, a myślniki i kropki nie są separatorami IPv6.

Pełne wyjaśnienie:

Adres IPv6 jest zapisywany jako osiem grup (hextetów) liczb szesnastkowych, rozdzielonych dwukropkami. W każdej grupie dozwolone są cyfry 0–9 oraz litery A–F (wielkość liter nie ma znaczenia). W praktyce często stosuje się skracanie zapisu.

Kluczowe reguły składni:

  • Dwukropki jako separatory – standardowy zapis używa ":", a nie myślników ani kropek.
  • Skrót "::" oznacza zastąpienie jednego (lub wielu) kolejnych hextetów o wartości 0000. Żeby zapis był jednoznaczny, taki skrót może wystąpić tylko raz w całym adresie.

Odpowiedź "1234:9ABC::123:DEF4" spełnia te warunki: ma poprawne znaki heksadecymalne, używa dwukropków oraz zawiera pojedynczy skrót "::", który zastępuje brakujące grupy zer.

Dlaczego pozostałe propozycje są błędne:

  • "1234:9ABC::123::DEF4" zawiera dwa skróty "::". Taki zapis jest niedozwolony, ponieważ nie da się jednoznacznie ustalić, ile grup zer zostało pominiętych w każdym miejscu.
  • "1234-9ABC-123-DEF4" używa myślników. Myślniki nie są poprawnym separatorem w notacji IPv6, więc to nie jest poprawny zapis adresu.
  • "1234.9ABC.123.DEF4" używa kropek, co kojarzy się z zapisem IPv4. W IPv6 kropki nie pełnią roli separatorów grup heksadecymalnych, więc zapis jest niepoprawny.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz "::", najpierw sprawdź, czy występuje tylko raz, a następnie czy reszta adresu składa się z hextetów oddzielonych dwukropkami. To pozwala szybko odsiać typowe pułapki w odpowiedziach.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Adres IPv6 to 128-bitowy identyfikator interfejsu w sieci IP. W zapisie tekstowym ma postać grup liczb szesnastkowych rozdzielonych dwukropkami (hextety). Dzięki większej długości niż IPv4 umożliwia znacznie większą pulę adresów i lepszą organizację adresacji.
Sprawdź trzy rzeczy: 1) separatorem jest dwukropek, 2) w grupach są tylko znaki 0–9 oraz A–F, 3) skrót "::" (jeśli występuje) pojawia się najwyżej raz. Jeśli widzisz myślniki, kropki lub dwa "::", zapis jest błędny.
"::" zastępuje ciąg pominiętych grup o wartości 0000. Gdyby "::" wystąpiło dwa razy, nie dałoby się jednoznacznie ustalić, ile hextetów zer zostało pominiętych w każdym miejscu. Dlatego składnia IPv6 dopuszcza tylko jedno "::" w całym adresie.
Dozwolone są znaki zapisu szesnastkowego: cyfry 0–9 oraz litery A–F (również małe a–f). Każda grupa (hextet) może mieć od 1 do 4 znaków. Inne litery, spacje czy znaki specjalne oznaczają błąd składni.
W typowej notacji IPv6 separatory to dwukropki, więc zapis z kropkami nie jest poprawnym zapisem hextetów. Kropki kojarzą się z IPv4 i w takim kontekście na egzaminie zwykle oznaczają pułapkę. Trzymaj się zasady: IPv6 → dwukropki, IPv4 → kropki.
Nie w standardowej notacji adresów IPv6. Myślniki bywają spotykane w innych identyfikatorach (np. formaty zapisu kluczy), ale nie są separatorem grup w IPv6. Jeśli odpowiedź ma myślniki zamiast dwukropków, traktuj ją jako niepoprawną składnię adresu IPv6.
Skracanie ma dwa typowe elementy: 1) w hextetach można pominąć zera wiodące (np. 00AF → AF), 2) jeden ciąg kolejnych hextetów równych 0000 można zastąpić "::". Ten drugi skrót wolno zastosować tylko raz w całym adresie.
Najczęściej wtedy, gdy ktoś "na oko" skraca adres w dwóch miejscach, bo widzi dwa osobne ciągi zer. Poprawnie wolno użyć "::" tylko raz, więc w drugim miejscu trzeba zostawić normalne hextety (np. 0000) albo zastosować tylko skracanie zer wiodących w ramach pojedynczej grupy.
Typowe pułapki to: użycie dwóch "::", użycie złych separatorów (kropki/myślniki), wstawienie niedozwolonych znaków spoza 0–9 i A–F oraz mieszanie formatu z innymi zapisami (np. jak dla IPv4). Warto zawsze sprawdzić separator i liczbę wystąpień "::".
Utrwal zasady zapisu: hextety, dwukropki, dozwolone znaki i regułę jednego "::". Poćwicz rozpoznawanie błędnych zapisów oraz podstawowe polecenia diagnostyczne w systemie (np. wyświetlenie konfiguracji IP). Dobre efekty daje też praca z przykładami adresów z dokumentacji RFC.
info

Około 64% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Eksperci podkreślają: "Poprawny zapis IPv6 używa grup heksadecymalnych rozdzielonych dwukropkami, a skrót "::" (ciąg zer) może wystąpić najwyżej raz w adresie."

Źródła:

  • RFC 4291: IP Version 6 Addressing Architecture, IETF, Sections 2–3 (architektura i zapis adresów)
  • RFC 5952: A Recommendation for IPv6 Address Text Representation, IETF, Sections 2–4 (zalecenia zapisu i skracania)
  • RFC 8200: Internet Protocol, Version 6 (IPv6) Specification, IETF, rozdziały dot. adresowania i nagłówków

Materiały:

  • Dokumentacja IETF dotycząca architektury adresowania IPv6 (RFC 4291)
  • Zalecenia zapisu tekstowego adresów IPv6 (RFC 5952)
  • Podręczniki administracji sieciami komputerowymi obejmujące IPv6 (rozdziały o adresacji i notacji)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego