W pomiarach przemieszczeń i odkształceń (monitoringu geodezyjnym) interesuje nas przede wszystkim, z jaką dokładnością potrafimy wyznaczyć zmiany położenia obiektu w czasie. Dlatego miarą dokładności jest błąd średni odnoszony do samego procesu obserwacji przemieszczeń i odkształceń: informuje on, jak bardzo wyniki mogą odbiegać od wartości rzeczywistej i pozwala ocenić, czy wykryta zmiana jest istotna, czy mieści się w granicach błędu.
Odpowiedź "Pomiaru przemieszczeń i odkształceń." jest właściwa, bo bezpośrednio wskazuje, że rozpatrywany błąd średni dotyczy tej właśnie wielkości mierzonej (deformacji obiektu), a nie działań pomocniczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "Stabilizacji punktów odniesienia." dotyczy jakości założenia i utrzymania punktów, na których opiera się układ odniesienia. To ważny element monitoringu, ale jest inną kategorią błędu (związaną z bazą odniesienia), a nie miarą dokładności samego pomiaru deformacji.
- "Położenia punktów kontrolowanych." odnosi się do wyznaczania współrzędnych punktów na obiekcie. W praktyce jest to powiązane z monitoringiem, ale w tym ujęciu pytanie wskazuje na miarę dokładności samego pomiaru przemieszczeń i odkształceń, czyli zmian w czasie, nie jednorazowego położenia.
- "Tyczenia obiektu." jest związane z pracami realizacyjnymi (wyznaczanie w terenie położenia projektowanych elementów). To odrębny rodzaj zadań geodezyjnych, z innymi kryteriami dokładności.
Na egzaminie warto pamiętać rozróżnienie: stabilizacja i tyczenie to inne cele niż monitoring deformacji. Gdy pytanie dotyczy dokładności przemieszczeń, odpowiedź powinna wskazywać błąd odnoszący się wprost do pomiaru tych przemieszczeń.
