W programowaniu CNC pojedyncza linia programu (blok) może zawierać kilka różnych "adresów" jednocześnie. Najczęściej spotkasz:
- G – funkcje przygotowawcze (tryby pracy i geometria ruchu, np. interpolacja, kompensacje),
- M – funkcje pomocnicze (sterowanie urządzeniami i stanami maszyny, np. chłodziwo, wrzeciono, zatrzymanie programu),
- F/S/T – parametry technologiczne (posuw, obroty, narzędzie).
Pytanie brzmi: "Który blok programu zawiera funkcję pomocniczą?". Żeby odpowiedzieć poprawnie, trzeba znaleźć wśród podanych bloków taki, w którym występuje kod M.
W bloku "N90 G01 Z-5 G41 F200 M8" znajduje się M8. Jest to typowa funkcja pomocnicza związana z chłodziwem (włączenie chłodziwa). To przesądza o poprawności wyboru: blok zawiera funkcję pomocniczą, mimo że równocześnie występują w nim inne elementy, np. G01 (ruch), G41 (kompensacja) i F200 (posuw).
Pozostałe bloki nie zawierają kodu M: "N85 G01 X20 F2000" ma ruch i posuw, "N80 G90" ustawia tryb programowania (funkcja G), a "N95 G02 X40 Y0 I0 J20 F500" opisuje interpolację kołową z parametrami toru i posuwem. Częsty błąd na egzaminie polega na założeniu, że funkcja pomocnicza musi występować samodzielnie w osobnym bloku – w praktyce sterowań CNC łączenie kilku funkcji w jednym bloku jest normalne i poprawne.