Ubytki V klasy dotyczą okolicy przyszyjkowej (w pobliżu dziąsła). W tym rejonie często trudniej o idealną suchość pola zabiegowego, a zębina bywa bardziej odsłonięta. Dlatego wypełnienie stałe powinno dobrze przylegać do tkanek zęba i ograniczać ryzyko mikroprzecieku.
Odpowiedź "Glasjonomerowy" jest poprawna, ponieważ cementy glasjonomerowe chemicznie wiążą się ze szkliwem i zębiną (adhezja), co ułatwia uzyskanie szczelności brzeżnej. Dodatkowym atutem jest uwalnianie fluoru, które może wspierać remineralizację i zmniejszać ryzyko próchnicy wtórnej, co ma znaczenie zwłaszcza przy ubytkach przyszyjkowych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie są właściwe jako wypełnienie stałe w tym ubytku?
- "Polikarboksylowy" – bywa wykorzystywany głównie jako cement do osadzania lub podkład; mimo pewnej adhezji nie jest typowym materiałem pierwszego wyboru do ostatecznej odbudowy ubytku V klasy w formie wypełnienia.
- "Cynkowo-fosforanowy" – to klasyczny cement o innej roli klinicznej (często do osadzania), bez właściwości adhezyjnych porównywalnych z glasjonomerem; jako wypełnienie ostateczne w ubytku przyszyjkowym nie daje takich korzyści szczelności i ochrony przed mikroprzeciekiem.
- "Tlenkowo-cynkowo-eugenolowy" – jest kojarzony przede wszystkim z zastosowaniami tymczasowymi i opatrunkami; ponadto eugenol może kolidować z niektórymi materiałami żywicznymi, dlatego nie traktuje się go jako standardowego wypełnienia stałego ubytku V klasy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "V klasa" i "wypełnienie stałe", bardzo często kluczem jest materiał, który dobrze wiąże się z zębiną i toleruje trudniejsze warunki wilgotnościowe – to kieruje uwagę na cementy glasjonomerowe.
