Metody wydań magazynowych (FIFO, LIFO, FEFO) to strategie rotacji zapasów, czyli reguły określające, z której partii należy wydać towar w pierwszej kolejności. O ich wyborze decydują przede wszystkim właściwości produktu oraz ryzyko utraty jakości, a nie sam typ infrastruktury składowania.
Poprawna odpowiedź: termin ważności i ryzyko przeterminowania towaru. Gdy towar ma datę ważności lub szybko traci wartość użytkową, kolejność wydań powinna zapobiegać zaleganiu starszych partii. W praktyce oznacza to stosowanie FIFO (najpierw najstarsze przyjęcie) lub FEFO (najpierw partia z najkrótszym terminem ważności), w zależności od tego, czy decyduje data przyjęcia czy data ważności.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Rodzaj regałów i układ korytarzy – to element organizacji składowania. Regały przesuwne mogą wspierać różne strategie, bo zapewniają selektywny dostęp do palet po otwarciu korytarza. Nie narzucają jednak FIFO/LIFO/FEFO.
- Kolor etykiet i foliowanie – to elementy oznakowania oraz zabezpieczenia ładunku. Mogą wpływać na identyfikację, ale nie są kryterium wyboru reguły rotacji zapasów.
- Liczba wózków i marka skanerów – to zasoby i narzędzia pracy. Wpływają na wydajność procesu, lecz nie definiują, z której partii towar powinien być wydany jako pierwszy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się metody FIFO/LIFO/FEFO, szukaj w odpowiedziach informacji o czasie (data przyjęcia, data ważności, starzenie się produktu), a nie o wyposażeniu magazynu. Infrastruktura ma umożliwić realizację reguły, ale jej nie wybiera.
