Wyszukanie punktu osnowy geodezyjnej w terenie wymaga informacji, które pozwalają jednoznacznie zidentyfikować miejsce i sam znak geodezyjny. Dokumentem, który ma właśnie takie przeznaczenie, jest opis topograficzny punktu. Zawiera on m.in. opis położenia punktu względem trwałych szczegółów terenowych (np. krawędzi jezdni, narożników budynków, ogrodzeń), podaje odległości i kierunki dojścia, a także informuje o rodzaju stabilizacji (jak wygląda znak i jak jest osadzony). Dzięki temu geodeta może dotrzeć w teren właściwy i rozpoznać, czy odnalazł właściwy punkt.
Odpowiedź "Szkic przeglądowy." jest niepoprawna, ponieważ szkic ma charakter orientacyjny: pokazuje rozmieszczenie punktów na większym obszarze i zależności w sieci, ale zwykle nie daje na tyle dokładnych danych, aby odszukać konkretny punkt "krok po kroku". Może pomagać w planowaniu dojazdu, lecz nie zastępuje opisu topograficznego.
Odpowiedzi "Dziennik pomiaru kątów osnowy." oraz "Dziennik pomiaru boków osnowy." również są niepoprawne, bo dzienniki pomiarowe służą do zapisu obserwacji między punktami (kątów i odległości) i są wykorzystywane głównie na etapie obliczeń, kontroli i wyrównania osnowy. Nie zawierają praktycznych wskazówek identyfikacyjnych potrzebnych do terenowego odszukania pojedynczego znaku.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: do szukania w terenie wybierasz dokument z opisem lokalizacji i stabilizacji, a do obliczeń – dokumenty z wynikami obserwacji (dzienniki).
