W edycji dźwięku kluczowe jest rozróżnienie, czy zmiana dotyczy amplitudy (głośności), czasu (tempa), czy barwy (widma częstotliwości). Efekt "stopniowe ściszanie dźwięku" (często opisywany jako fade out) działa na obwiednię głośności: od pewnego momentu poziom sygnału maleje płynnie aż do końca zaznaczenia. Na wykresie czasowym typowo widać, że "wysokość" przebiegu (amplituda) stopniowo się zmniejsza, mimo że oscylacje nadal występują.
Dlatego odpowiedź "Efekt stopniowe ściszanie dźwięku" jest właściwa: opisuje sytuację, w której sygnał staje się coraz cichszy w czasie, bez skracania/rozciągania nagrania.
- "Efekt zmień tempo" jest błędny, ponieważ zmiana tempa powoduje zmianę długości materiału (rozciągnięcie lub skrócenie w osi czasu) i inną gęstość zdarzeń w przebiegu, a nie typowy, równomierny spadek amplitudy.
- "Efekt stopniowe wzmacnianie dźwięku" (fade in) jest przeciwieństwem wyciszania: amplituda narasta od cichego początku do normalnego poziomu. Gdy na rysunku po obróbce widać spadek, nie jest to fade in.
- "Efekt wzmocnienia siły głosu bas i sopran" dotyczy korekcji barwy (zwiększania/zmniejszania wybranych pasm częstotliwości), co zmienia brzmienie, ale nie musi dawać prostego, monotonicznego zaniku amplitudy w czasie. Korekcja może podbić bas lub sopran, lecz nie jest z definicji płynnym wyciszeniem całego sygnału.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu pokazano przebieg w czasie, najpierw sprawdź, czy zmienia się amplituda (głośność) czy oś czasu (tempo). Dopiero później rozważ efekty związane z barwą (EQ) lub dynamiką (kompresja/limiter).
