KWALIFIKACJA BUD19 - CZERWIEC 2020

W geometrii trasy drogowej w planie ważne jest rozróżnianie odcinków o stałej krzywiźnie od tych, w których krzywizna zmienia się stopniowo. Klotoida (krzywa przejściowa) jest klasycznym elementem wprowadzanym pomiędzy odcinek prosty a łuk kołowy albo pomiędzy dwa łuki o różnych promieniach. Jej cechą jest to, że krzywizna narasta lub maleje płynnie wzdłuż długości krzywej, dzięki czemu przejście jest łagodne i zapewnia ciągłość geometryczną.

Odpowiedź "Klotoidę." pasuje do sytuacji, w której na rysunku wyróżniono odcinek stanowiący przejście między geometrią prostą i kołową (albo między krzywymi), czyli nie jest to fragment o stałym promieniu.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:

• "Łuk kołowy." oznacza krzywą o stałym promieniu i stałej krzywiźnie. Jeśli zaznaczony fragment ma pełnić rolę przejścia (zmiana krzywizny), to nie jest łuk kołowy.
• "Biklotoidę." rozumie się jako układ dwóch klotoid zestawionych symetrycznie (np. przy przejściach, gdzie krzywizna narasta, a potem maleje). Gdy na rysunku zaznaczono pojedynczy odcinek przejściowy, właściwsza jest klotoida, nie biklotoida.
• "Załamanie osi." to zmiana kierunku osi trasy realizowana bez krzywej wygładzającej (ostry wierzchołek/załom). W projektowaniu tras drogowych dąży się do unikania takiego rozwiązania na rzecz łuków i krzywych przejściowych.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy elementu "pomiędzy" prostą a łukiem lub elementu zapewniającego płynność przejścia, najczęściej chodzi o krzywą przejściową, czyli klotoidę.