W styczniku elektromagnetycznym elementem wykonawczym układu przyciągania jest cewka (uzwojenie elektromagnesu). Po podaniu napięcia na cewkę powstaje pole magnetyczne, które zamyka obwód magnetyczny i wywołuje siłę przyciągającą część ruchomą. Dzięki temu stycznik może zmienić położenie styków (załączyć lub rozłączyć obwód mocy).
Odpowiedź "Cewkę." jest poprawna, jeżeli ilustracja przedstawia uzwojenie lub korpus cewki (zwykle w formie elementu na rdzeniu elektromagnesu, często o kształcie walcowym/prostokątnym, z wyprowadzeniami).
Pozostałe odpowiedzi opisują inne, realne części stycznika, ale pełnią odmienne funkcje:
- "Sprężynę zwrotną." – to element mechaniczny, który zapewnia powrót zwory i styków do położenia spoczynkowego po zaniku zasilania cewki. Nie jest elementem wytwarzającym pole magnetyczne.
- "Komorę gaszeniową." – znajduje się przy torach prądowych i stykach, a jej zadaniem jest rozdzielenie oraz schłodzenie łuku elektrycznego podczas rozłączania obwodu. Nie jest związana bezpośrednio z elektromagnesem.
- "Zworę." – to część ruchoma obwodu magnetycznego, przyciągana przez rdzeń po zasileniu cewki. Może być mylona z cewką, jeśli na ilustracji widać zespół elektromagnesu, ale zwora nie ma uzwojenia i pełni funkcję mechaniczną/magnetyczną, a nie elektryczną jak cewka.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy na rysunku widać element z wyprowadzeniami elektrycznymi i "korpus" uzwojenia na rdzeniu – najczęściej jest to cewka. Elementy mechaniczne (sprężyna, zwora) rozpoznasz po braku typowych wyprowadzeń i połączeń elektrycznych.