KWALIFIKACJA MEC8 - STYCZEŃ 2025

PYTANIE NR 18.
Który element szlifierki do płaszczyzn przedstawiono na ilustracji?
Ilustracja przedstawia stół magnetyczny, który jest elementem szlifierki do płaszczyzn.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Stół magnetyczny to element roboczy szlifierki do płaszczyzn służący do mocowania detali ferromagnetycznych siłą pola magnetycznego. Rozpoznaje się go po płaskiej powierzchni roboczej (często z podziałem na bieguny) oraz umiejscowieniu na stole/saniach, a nie na wrzecionie ani przy osłonach ściernicy.

Pełne wyjaśnienie:

W szlifierce do płaszczyzn kluczowym zespołem odpowiedzialnym za pewne i powtarzalne mocowanie obrabianego elementu jest stół magnetyczny. Jego zadaniem jest przytrzymanie detalu wykonanego z materiału ferromagnetycznego (np. stali) na płaskiej powierzchni podczas przejść szlifierskich. Dzięki temu można uzyskać wysoką dokładność i uniknąć przesunięcia detalu pod wpływem sił skrawania oraz drgań.

Odpowiedź "Stół magnetyczny." jest właściwa, ponieważ ten element jest charakterystyczny dla szlifierek do płaszczyzn: znajduje się w strefie roboczej, stanowi powierzchnię bazową do ustawienia detalu i zwykle ma kształt prostokątnej płyty. W praktyce często spotyka się też podział powierzchni na bieguny lub rowki/linie charakterystyczne dla uchwytów magnetycznych (zależnie od typu konstrukcji).

Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo dotyczą innych zespołów lub części o innej funkcji:

  • "Ściernicę tarczową." – ściernica jest narzędziem skrawającym i zwykle znajduje się na wrzecionie, w pobliżu osłon. Jej wygląd to tarcza/krążek, a nie płaska płyta robocza do mocowania detalu.
  • "Przesuwny wrzeciennik." – wrzeciennik to zespół z wrzecionem napędzającym ściernicę; odpowiada za ruch obrotowy narzędzia i ewentualne nastawy. Nie jest to element mocujący detal na stole.
  • "Sanie stołu prostokątnego." – sanie są częścią układu posuwów (prowadzą ruch stołu), ale same w sobie nie są powierzchnią mocującą detal. W zadaniach egzaminacyjnych łatwo je pomylić ze stołem, dlatego warto pamiętać: stół magnetyczny to płyta robocza do zamocowania, a sanie to część nośna/ruchowa stołu.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy rozpoznajesz element na ilustracji, najpierw przypisz mu funkcję (mocowanie detalu vs napęd narzędzia vs ruch posuwowy). Dopiero potem dopasuj nazwę, aby uniknąć pułapki "najbardziej znanego elementu", jakim bywa ściernica.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Stół magnetyczny to uchwyt roboczy służący do mocowania detali ferromagnetycznych (np. stalowych) podczas szlifowania. Utrzymuje przedmiot siłą pola magnetycznego, co poprawia stabilność, dokładność i bezpieczeństwo pracy. Nie zastępuje jednak prawidłowego oczyszczenia powierzchni styku.
Stół magnetyczny to zwykle płaska płyta, na której leży detal (często z widocznym podziałem biegunów lub charakterystyczną powierzchnią). Sanie są elementem nośnym/ruchowym pod stołem i częściej mają kształt korpusu z prowadnicami. Najprościej: stół "trzyma detal", sanie "poruszają stołem".
Mocowanie magnetyczne daje szybkie i równomierne dociskanie detalu na dużej powierzchni bez imadeł i łap. Dzięki temu detal leży płasko, nie odkształca się punktowo i łatwiej utrzymać dokładność. To szczególnie ważne przy cienkich płytkach i dokładnych przejściach szlifierskich.
Nie. Stół magnetyczny działa skutecznie głównie dla materiałów ferromagnetycznych (np. większości stali). Dla aluminium, miedzi czy tworzyw sztucznych stosuje się inne metody mocowania (imadła, uchwyty mechaniczne, płyty pośrednie). Na egzaminie warto pamiętać o ograniczeniu materiałowym.
Typowe błędy to: nieoczyszczenie stołu i detalu z opiłków, położenie detalu na nierównej powierzchni, zbyt mała powierzchnia przylegania oraz brak sprawdzenia stabilności przed uruchomieniem szlifowania. Skutkiem może być przesunięcie detalu, pogorszenie dokładności, a nawet zagrożenie bezpieczeństwa.
Ściernica tarczowa jest narzędziem w kształcie tarczy/krążka, zwykle osadzonym na wrzecionie i często częściowo osłoniętym. Stół magnetyczny jest płaski i stanowi "podłogę" strefy obróbki, na której leży detal. Różnią się więc funkcją i typowym położeniem w obrabiarce.
Wrzeciennik to zespół, w którym znajduje się wrzeciono napędzające ściernicę. Odpowiada za ruch obrotowy narzędzia i jego stabilność, a często także za nastawy położenia w pionie (dosuw) lub w innych osiach zależnie od konstrukcji. Nie służy do mocowania detalu.
Mocowanie mechaniczne wybiera się, gdy detal nie jest ferromagnetyczny, ma zbyt małą powierzchnię przylegania albo wymaga specjalnego podparcia. Stosuje się wtedy np. imadło, łapy mocujące, uchwyty specjalne lub płyty pośrednie. Na egzaminie warto wskazać ograniczenia stołu magnetycznego.
Najczęściej rozpoznaje się: stół (w tym stół magnetyczny), sanie i prowadnice, wrzeciennik z wrzecionem, ściernicę oraz osłony. Dobrą strategią jest uczenie się po funkcji: element mocujący detal, element poruszający detal oraz element obracający narzędzie.
Na ilustracji trzeba wykonać dodatkowy krok: dopasować kształt i położenie elementu do jego funkcji. To zwiększa ryzyko pomyłki przez podobieństwo części oraz przez pierwsze skojarzenie (np. "najbardziej widoczna część" = "prawidłowa"). Pomaga analiza: co mocuje, co napędza, co prowadzi.
info

Statystycznie 41% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że stół magnetyczny to element roboczy szlifierki do płaszczyzn służący do mocowania detali ferromagnetycznych siłą pola magnetycznego.

Materiały:

  • Instrukcje obsługi (DTR) szlifierek do płaszczyzn – rozdziały: budowa, wyposażenie, mocowanie detalu
  • Materiały dydaktyczne z technologii obróbki ściernej (szlifowanie płaszczyzn)
  • Rysunki poglądowe zespołów obrabiarek: stół, sanie, wrzeciono, ściernica

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego