W obróbce cieplnej wyrobów metalowych stosuje się różne sposoby doprowadzenia ciepła do materiału. Jednym z nich jest nagrzewanie indukcyjne, w którym kluczowym elementem urządzenia jest cewka indukcyjna (uzwojenie). Jej zadaniem jest wytworzenie zmiennego pola elektromagnetycznego, które powoduje powstawanie prądów wirowych w nagrzewanym detalu i w efekcie szybkie nagrzanie materiału. Dlatego element ten ma zwykle formę zwojów/uzwojenia (często z rurki miedzianej), ukształtowanego pod kształt nagrzewanego fragmentu.
Odpowiedź "Cewkę indukcyjną." jest poprawna, jeżeli na rysunku widać charakterystyczne uzwojenie (zwoje) stanowiące element roboczy nagrzewnicy indukcyjnej.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do takiego rysunku?
- "Spiralę oporową." – spirala oporowa to element grzejny w nagrzewaniu oporowym. Jest wykonana z drutu/taśmy oporowej i nagrzewa się wskutek przepływu prądu przez własną rezystancję. Jej osadzenie i sposób pracy różnią się od cewki indukcyjnej: spirala sama jest źródłem ciepła (żarzy się), a nie wytwarza pole do nagrzewania detalu.
- "Palnik plazmowy." – palnik plazmowy ma dyszę, układ elektrod i kanały gazowe; wytwarza skoncentrowany strumień plazmy. Zwykle nie przypomina zwojów/uzwojenia i jest kojarzony z procesami plazmowymi (cięcie, natrysk, nagrzewanie punktowe) o innej konstrukcji źródła.
- "Palnik gazowy." – palnik gazowy to dysza/mieszalnik powietrza i gazu oraz wylot płomienia. Na rysunkach bywa przedstawiany jako korpus z końcówką palnika, a nie jako uzwojenie. Jest charakterystyczny dla nagrzewania płomieniowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawiają się zarówno elementy uzwojenia (indukcja), grzałki (opór), jak i palniki (płomień/plazma), warto najpierw ustalić, czy rysunek pokazuje zwoje/cewkę, czy raczej dyszę palnika albo rozgrzewający się element oporowy w osłonie pieca.
