Kompresja dźwięku dzieli się na dwie główne grupy: bezstratną i stratną. W kompresji bezstratnej po rozpakowaniu (dekodowaniu) otrzymujesz dokładnie te same dane audio, które były przed kompresją. To ważne, gdy materiał ma być dalej obrabiany (montaż, korekcja, mastering) albo archiwizowany jako "wersja źródłowa".
Odpowiedź "FLAC" jest poprawna, ponieważ FLAC to popularny kodek/format audio zaprojektowany właśnie do kompresji bezstratnej. Pliki FLAC zwykle zajmują mniej miejsca niż nieskompresowany zapis, ale zachowują pełną informację dźwiękową.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do warunku "bezstratnej" kompresji:
- "MP3" to klasyczny przykład kompresji stratnej – usuwa część informacji uznanej za mniej słyszalną, dzięki czemu mocno zmniejsza rozmiar pliku kosztem jakości.
- "AAC" również jest formatem stratnym, często używanym w streamingu i urządzeniach mobilnych; zwykle oferuje dobrą jakość przy niższych bitrate, ale nadal nie jest bezstratny.
- "WMA" jest rodziną formatów Microsoft; najczęściej spotyka się wersje stratne (istnieją też odmiany bezstratne, ale w praktyce egzaminacyjnej sama nazwa "WMA" zwykle odnosi się do wariantu stratnego, co czyni ją niepoprawną w tym zestawie).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach widzisz FLAC obok popularnych formatów dystrybucyjnych (MP3/AAC), to pytanie najczęściej sprawdza rozróżnienie archiwizacja/edycja (bezstratnie) vs publikacja i mały rozmiar (stratnie).
