Stres transportowy to suma bodźców działających na zwierzę w czasie przygotowania do przewozu, załadunku, samej jazdy i rozładunku. Obejmuje m.in. ograniczenie ruchu, zmiany mikroklimatu, hałas, wstrząsy, kontakt z obcymi osobnikami oraz możliwy brak wody i paszy.
Odpowiedź "Drób." jest uznawana za prawidłową w ujęciu praktycznym, ponieważ ptaki szybko reagują na niekorzystne warunki środowiskowe w przestrzeni transportowej. Przy zbyt wysokiej temperaturze, słabej wentylacji i dużej obsadzie ryzyko przegrzania oraz odwodnienia rośnie gwałtownie, a w ciasnych pojemnikach łatwiej o urazy i uduszenia. Dodatkowo sam chwyt i przenoszenie ptaków bywa silnym stresorem.
Odpowiedzi nieprawidłowe można uzasadnić następująco:
- "Bydło." jest również podatne na stres, ale zwykle lepiej znosi typowy przewóz pod warunkiem właściwego prowadzenia, odpowiedniej przestrzeni i przerw. W praktyce większą rolę odgrywa tu ryzyko poślizgnięć i urazów, a nie tak szybkie pogorszenie stanu w krótkim czasie jak u ptaków.
- "Owce." mogą silnie reagować na stresory (zwłaszcza przy złym obchodzeniu się), jednak w standardowych warunkach transportu często nie są wskazywane jako "najmniej odporne" w porównaniu z drobiem, który ma mniejsze możliwości kompensacji niekorzystnego mikroklimatu w pojemnikach.
- "Świnie." są wrażliwe na wysoką temperaturę i zagęszczenie, ale pytanie wymaga wyboru jednego gatunku; w typowych zestawieniach egzaminacyjnych to drób wskazuje się jako najbardziej narażony na szybkie skutki stresu (przegrzanie, odwodnienie, upadki) podczas przewozu.
Na egzaminie warto pamiętać: jeśli wśród odpowiedzi jest drób, a pytanie dotyczy stresu transportowego bez dodatkowych warunków, zwykle chodzi o wrażliwość ptaków na mikroklimat (temperatura, wentylacja) oraz zagęszczenie w jednostce transportowej.
