Tlenek węgla (CO) jest klasycznym przykładem gazu bezbarwnego i bezwonnego w temperaturze pokojowej. To cecha o dużym znaczeniu dla BHP: człowiek nie jest w stanie wiarygodnie wykryć CO zmysłami, więc poleganie na węchu daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa. W praktyce przemysłowej (także w górnictwie i przeróbce kopalin) stosuje się dlatego czujniki CO, procedury ewakuacji oraz wentylację i przewietrzanie.
Odpowiedź "Siarkowodór" jest nieprawidłowa, ponieważ H2S ma charakterystyczny zapach zgniłych jaj i bywa wyczuwalny już przy małych stężeniach. Trzeba jednak pamiętać o typowym zagrożeniu: przy wyższych stężeniach może dojść do "zmęczenia" węchu (osłabienia odczuwania zapachu), co zwiększa ryzyko błędnej oceny sytuacji.
Odpowiedź "Tlenek azotu" nie jest najlepszym wyborem, ponieważ w praktyce tlenki azotu kojarzone są z zapachem drażniącym (szczególnie NO2). W zadaniach BHP zwykle rozróżnia się gazy o wyraźnej woni od gazów, których nie da się wyczuć.
Odpowiedź "Metan" może budzić wątpliwości uczniów: czysty metan jest bezwonny, ale w obrocie (np. gaz ziemny) bywa nawaniany dodatkami zapachowymi dla bezpieczeństwa. Na egzaminie warto rozpoznawać, kiedy pytanie dotyczy właściwości chemicznej substancji (czysty związek), a kiedy realiów eksploatacyjnych (mieszanina z dodatkami). W kontekście zagrożeń w kopalniach kluczowe jest to, że CO jest szczególnie podstępny właśnie przez bezwonność, dlatego monitoring instrumentalny ma pierwszeństwo przed oceną "na nos".
