Pytanie dotyczy tego, który typ inwentarza zespołu obejmuje zarówno informację o materiałach zachowanych (nawet jeśli są przechowywane w różnych miejscach), jak i o materiałach, które nie przetrwały (zaginęły lub zostały zniszczone).
Taką funkcję spełnia inwentarz idealny. Jego istotą jest przedstawienie zespołu w ujęciu możliwie kompletnym: pokazuje on "pełny" obraz zespołu, czyli nie tylko to, co aktualnie znajduje się w danym archiwum, lecz także to, co wiadomo o częściach rozproszonych oraz o stratach. Dzięki temu inwentarz idealny bywa pomocny przy analizie dziejów zespołu, ocenie kompletności oraz identyfikowaniu luk.
Odpowiedź "inwentarz realny" jest nieadekwatna, ponieważ w praktyce koncentruje się na stanie rzeczywiście zachowanym i posiadanym (tym, co realnie jest do dyspozycji w danej jednostce/zbiorze ewidencyjnym), bez konieczności ujmowania całości rozproszonej i pełnej informacji o ubytkach w takim zakresie, jak zakłada ujęcie idealne.
Odpowiedź "inwentarz książkowy" wskazuje raczej na formę prowadzenia pomocy (np. układ księgi), a nie na zakres merytoryczny związany z ujmowaniem rozproszenia i strat; sama forma nie przesądza, że uwzględnia się materiały utracone.
Odpowiedź "inwentarz topograficzny" dotyczy przede wszystkim rozmieszczenia materiałów (gdzie co leży: magazyn, regał, półka, sygnatura miejsca), czyli informacji lokalizacyjnej. Nie jest to typ inwentarza, którego kluczowym celem byłoby odtworzenie kompletnego, historycznego składu zespołu wraz z ubytkami.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się jednocześnie słowa klucze "bez względu na miejsce przechowywania" oraz "zaginięcie/zniszczenie", zwykle chodzi o narzędzie opisujące zespół w ujęciu idealnym (pełnym, także z brakami), a nie o ewidencję lokalizacyjną czy tylko stan faktycznie posiadany.
