Linia telefoniczna napowietrzna jest narażona na obciążenia mechaniczne (naciąg, wiatr, oblodzenie). Dlatego kabel użyty na takim odcinku musi mieć konstrukcję umożliwiającą bezpieczne podwieszenie i przeniesienie naprężeń bez uszkadzania części z żyłami.
W praktyce oznacza to zastosowanie kabla samonośnego, czyli takiego, który ma element nośny (najczęściej stalową linkę) połączony z częścią kablową "ósemkowo". W systemie oznaczeń kluczowym wyróżnikiem jest litera "n", rozumiana jako "samonośny".
Odpowiedź "XzTKMXpwn" spełnia te wymagania, bo zawiera oznaczenie wersji samonośnej przeznaczonej do odcinków napowietrznych. Pozostałe propozycje nie pasują do środowiska pracy:
- "XzTKMDXpw" (bez "n") odnosi się do kabla bez elementu nośnego, typowo dobieranego do ułożenia w ziemi lub w kanalizacji kablowej, a nie do podwieszania.
- "YTKSYek" to kabel stacyjny/wewnętrzny (PVC), przeznaczony do instalacji w budynkach i połączeń urządzeń; nie jest właściwy na zewnątrz i nie jest samonośny.
- "YTKZYekw" również wskazuje na zastosowania stacyjne/wewnętrzne i brak konstrukcji samonośnej, więc nie rozwiązuje problemu obciążeń w linii napowietrznej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "linia napowietrzna", najpierw szukaj w oznaczeniu kabla cechy konstrukcyjnej odpowiadającej za nośność (np. "n" = samonośny), a dopiero potem analizuj pozostałe litery.
