Pytanie dotyczy obecności substancji lotnych w klejach używanych w introligatorstwie. Substancją lotną jest składnik, który odparowuje w warunkach procesu technologicznego (np. rozpuszczalnik organiczny, a często także nośnik wodny). W praktyce odparowywanie wpływa na czas wiązania, zapach, wymagania wentylacyjne oraz ryzyko emisji.
Odpowiedź "Topliwy" jest właściwa, ponieważ kleje termotopliwe (hot-melt) działają inaczej niż kleje wodne i rozpuszczalnikowe: są nanoszone w stanie stopionym, a spoinę uzyskuje się głównie przez schłodzenie i zestalenie. W typowym ujęciu technologicznym są traktowane jako kleje "bezrozpuszczalnikowe", czyli niewymagające odparowania lotnych rozpuszczalników do uzyskania wytrzymałości połączenia.
Odpowiedź "Rozpuszczalnikowy" jest niepoprawna, bo już nazwa wskazuje na obecność rozpuszczalnika, który musi odparować. To wiąże się z emisją oparów, koniecznością wentylacji i większymi wymaganiami BHP w porównaniu z rozwiązaniami bezrozpuszczalnikowymi.
Odpowiedzi "Celulozowy" i "Dekstrynowy" w praktyce są najczęściej kojarzone z klejami, które przygotowuje się w postaci dyspersji/roztworów (często z udziałem wody jako nośnika). W takim mechanizmie utwardzania istotnym etapem bywa odparowanie nośnika, co oznacza obecność składnika lotnego w sensie technologicznym. To również tłumaczy, dlaczego kleje tego typu mogą dłużej "schnięć" i mogą wpływać na podłoża chłonne (np. papier, tektura).
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy braku substancji lotnych, szukaj klejów, które nie schną przez odparowanie, tylko wiążą przez zmianę temperatury lub reakcję bez konieczności usuwania rozpuszczalnika.
