W kodzie z ramki użyto pętli for w postaci: <?php for($x = 1; $x <= 55; $x++) { ... } ?>. Oznacza to, że zmienna $x przyjmuje kolejno wartości od 1 do 55.
Wewnątrz pętli znajduje się warunek z operatorem modulo: $x % 2 != 0. Reszta z dzielenia przez 2 różna od zera oznacza liczbę nieparzystą. Gdy liczba jest nieparzysta, wykonywana jest instrukcja continue, która pomija bieżącą iterację i przechodzi od razu do następnej. W praktyce oznacza to, że dla nieparzystych (1, 3, 5, …, 55) fragment wypisujący nie zostanie uruchomiony.
Instrukcja echo wykona się więc wyłącznie dla liczb parzystych z zakresu 1–55, czyli: 2, 4, 6, …, 54. Ostatnią parzystą liczbą nieprzekraczającą 55 jest 54, dlatego wynik kończy się na 54.
Poprawny kod alternatywny musi dawać identyczny ciąg wypisywanych wartości. Zapis w stylu: <?php for($x = 2; $x <= 54; $x += 2) { echo $x." "; } ?> realizuje to wprost: startuje od 2 i przechodzi co 2, więc generuje dokładnie te same liczby parzyste, bez sprawdzania warunku i bez continue.
Pozostałe propozycje nie są równoważne, bo:
- Wariant wypisujący wszystkie liczby od 1 do 55 nie filtruje nieparzystych, więc wynik zawiera także 1, 3, 5…
- Wariant z zakresem do 56 wypisuje dodatkowo 56, którego nie ma w wyniku kodu wzorcowego (bo pętla kończy się na 55).
- Wariant z krokiem +1 jest w praktyce tym samym co $x++ i również wypisuje wszystkie liczby, jeśli nie ma warunku z continue.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze porównuj wynik działania (co jest wypisywane), a nie tylko podobieństwo zapisu pętli. Szczególnie sprawdzaj wartości brzegowe (tu: 54 vs 56).