Pytanie dotyczy właściwego doboru kodu używanego podczas rezerwacji/obsługi pasażera wymagającego asysty w terminalu. W opisie wskazano konkretną potrzebę: pasażer jest niewidomy i wymaga pomocy w przejściu przez terminal. W takim przypadku wybiera się kod przypisany do dysfunkcji wzroku, aby informacja była jednoznaczna dla systemu rezerwacyjnego oraz personelu realizującego usługę.
Odpowiedź "BLIND" jest zgodna z opisem, ponieważ wprost wskazuje na pasażera niewidomego i umożliwia zaplanowanie adekwatnej asysty (np. prowadzenie, pomoc orientacyjna, wsparcie w punktach kontroli).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "WCHR" kojarzy się z potrzebą wózka/innej formy wsparcia mobilności. To inny typ potrzeby niż niewidomość, więc mógłby błędnie uruchomić niewłaściwą usługę.
- "MAAS" jest odbierany jako kod ogólnej asysty/"meet and assist". Może dotyczyć szerszych sytuacji, ale nie precyzuje, że chodzi o niewidomość, więc nie odpowiada dokładnie na wskazany przypadek.
- "DEAF" dotyczy pasażera niesłyszącego/niedosłyszącego. To inna dysfunkcja niż wzrokowa, więc nie spełnia warunku z treści pytania.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest czytanie opisu potrzeby i wybór kodu odpowiadającego konkretnej kategorii wsparcia. Warto uczyć się par kod–potrzeba oraz ćwiczyć na scenariuszach (wzrok, słuch, mobilność, asysta ogólna), bo kody bywają do siebie podobne i łatwo o pomyłkę.
