Przy dużych opadach śniegu głównym zagrożeniem dla żywopłotu są uszkodzenia mechaniczne: rozchylanie, wyginanie i łamanie pędów pod ciężarem mokrego śniegu. O tym, czy śnieg będzie zalegał, czy będzie się osuwał, decyduje przede wszystkim zewnętrzny profil (kształt przekroju) żywopłotu.
Najkorzystniejszy jest profil, w którym żywopłot jest najszerszy u podstawy i zwęża się ku górze (profil trapezowy). Dzięki pochyłym bokom śnieg ma mniejszą "półkę" do odkładania się i częściej osuwa się na boki. W praktyce zmniejsza to czas działania obciążenia oraz ryzyko, że masa śniegu rozepchnie pędy na zewnątrz. Dodatkową korzyścią takiego kształtu jest zwykle lepsze doświetlenie dolnych partii, co pomaga utrzymać równomierne zagęszczenie.
Pozostałe profile są gorsze z punktu widzenia opadów śniegu:
- Profil z pionowymi bokami i wklęsłym wierzchem tworzy miejsce, w którym śnieg łatwo się kumuluje. Zalegający śnieg działa jak ciężar "w misce", co szybko prowadzi do rozchylania gałęzi.
- Profil zwężający się ku górze, ale z wklęsłą górą nadal ma korzystne boki, jednak wklęsłość na wierzchu jest pułapką na śnieg i zwiększa ryzyko uszkodzeń w centrum korony.
- Profil rozszerzający się ku górze tworzy szeroki "daszek" i przenosi obciążenie na zewnętrzne partie pędów; przy dużej masie śniegu łatwiej o wyłamywanie oraz trwałe deformacje.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy ochrony przed śniegiem, szukaj formy, która minimalizuje poziomą powierzchnię na górze i ma pochyłe boki, aby śnieg mógł się zsuwać.
