KWALIFIKACJA ELM3 - STYCZEŃ 2022 (test 2)

PYTANIE NR 4.
Który materiał o właściwościach podanych w tabeli należy wybrać do konstrukcji lekkiej i odpornej na odkształcenia mobilnej podstawy konstrukcyjnej urządzenia mechatronicznego?
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi właściwości materiałów, które mogą być używane w konstrukcjach
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dla lekkiej, mobilnej podstawy kluczowa jest mała gęstość (niska masa) oraz duża sztywność, czyli odporność na ugięcia i odkształcenia sprężyste (zwykle wysoki moduł sprężystości). Z danych w tabeli materiał 2 najlepiej spełnia te dwa kryteria jednocześnie, dlatego jest właściwym wyborem.

Pełne wyjaśnienie:

W konstrukcji mobilnej podstawy urządzenia mechatronicznego zwykle liczą się dwa wymagania opisane w pytaniu:

  • "Lekka" – w praktyce oznacza materiał o możliwie małej gęstości, bo to ona wprost wpływa na masę elementu o danej objętości.
  • "Odporna na odkształcenia" – chodzi przede wszystkim o sztywność, czyli małe ugięcia pod obciążeniem. Właściwością najczęściej kojarzoną z tym wymaganiem jest moduł sprężystości (im większy, tym mniejsze odkształcenie sprężyste przy tym samym obciążeniu i geometrii).

Dlatego, mając tabelę właściwości, należy porównać materiały pod kątem połączenia: niska gęstość + wysoka sztywność (często rozumiane jako dobry "stosunek sztywności do masy").

Materiał 2 jest poprawną odpowiedzią, ponieważ według parametrów podanych w tabeli zapewnia najlepsze spełnienie tych dwóch wymagań jednocześnie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • Materiał 1 – w tabeli nie daje tak korzystnego kompromisu (np. jest cięższy albo mniej sztywny), więc baza byłaby mniej mobilna lub bardziej podatna na ugięcie.
  • Materiał 3 – mimo że może mieć dobrą cechę w jednym obszarze, w drugim wypada gorzej, przez co całościowo nie spełnia celu "lekka i odporna na odkształcenia".
  • Materiał 4 – analogicznie, jego parametry z tabeli nie są najlepsze w zestawieniu obu kryteriów naraz.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawia się "lekki" i "sztywny/odporny na odkształcenia", zawsze szukaj w tabeli właściwości odpowiadających tym cechom (masa ↔ gęstość, ugięcie ↔ moduł sprężystości), a nie wyłącznie "wytrzymałości".

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
O "lekkości" najczęściej decyduje gęstość materiału. Przy tej samej objętości elementu niższa gęstość oznacza mniejszą masę, a więc łatwiejszy transport i mniejsze obciążenie układów jezdnych lub uchwytów.
Najczęściej chodzi o sztywność, czyli małe ugięcie pod obciążeniem. W tabelach odpowiada za to zwykle moduł sprężystości (moduł Younga): im większy, tym mniejsze odkształcenie sprężyste przy tym samym obciążeniu.
Wytrzymałość dotyczy granicy zniszczenia lub uplastycznienia, a nie tego, jak bardzo element się ugnie w normalnej pracy. Można mieć materiał bardzo wytrzymały, ale mniej sztywny, przez co konstrukcja będzie się wyraźnie odkształcać mimo braku uszkodzeń.
Najpierw zamień wymagania z treści na parametry: "lekki" → niska gęstość, "odporny na odkształcenia" → wysoki moduł sprężystości. Potem szukaj materiału, który ma najlepszy kompromis obu cech, a nie ekstremum tylko jednej.
Typowe błędy to: wybór "największej liczby" bez zrozumienia parametru, mylenie sztywności z wytrzymałością, pomijanie gęstości, a także nieuwzględnianie jednostek. Warto też sprawdzić, czy porównujesz parametry tej samej kategorii.
Trudno, bo wtedy można błędnie utożsamiać odporność na odkształcenia z innymi cechami (np. twardością lub wytrzymałością). Na egzaminie zwykle oczekuje się rozpoznania, że sztywność elementu wiąże się głównie z modułem sprężystości i geometrią.
Ugięcie zależy nie tylko od materiału, ale też od kształtu (np. przekroju, żeber, profili). Jednak gdy geometria jest stała lub porównywana "dla tej samej konstrukcji", o różnicach w odkształceniu decydują parametry materiału z tabeli.
Sztywna podstawa ogranicza drgania i ugięcia, co poprawia dokładność pozycjonowania napędów, pracę czujników oraz stabilność układów sterowania. Mniejsze odkształcenia to także mniejsze ryzyko rozkalibrowania mechaniki i pogorszenia powtarzalności.
Cięższy materiał bywa korzystny, gdy priorytetem jest tłumienie drgań, stabilność lub przeciwdziałanie przewróceniu (np. przy dużych siłach roboczych). Wtedy masa jest elementem "stabilizującym", ale nadal trzeba kontrolować ugięcia i wytrzymałość.
Ćwicz tłumaczenie wymagań na parametry: masa ↔ gęstość, sztywność ↔ moduł sprężystości, trwałość ↔ wytrzymałość. Rozwiązuj zadania z tabelami i ucz się porównywania wartości z jednostkami. Pomaga też szybkie rozróżnianie: twardość ≠ sztywność ≠ wytrzymałość.
info

Statystycznie 42% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Eksperci podkreślają: "Dla lekkiej, mobilnej podstawy kluczowa jest mała gęstość (niska masa) oraz duża sztywność, czyli odporność na ugięcia i odkształcenia sprężyste (zwykle wysoki moduł sprężystości)."

Źródła:

  • M. F. Ashby, "Materials Selection in Mechanical Design", rozdziały dotyczące wskaźników doboru materiałów (stiffness-to-weight), kolejne wydania.

Materiały:

  • Podstawy materiałoznawstwa (właściwości mechaniczne i fizyczne materiałów konstrukcyjnych)
  • Podstawy wytrzymałości materiałów (sztywność, ugięcie, moduł Younga)
  • Atlas/tabele właściwości stopów metali i tworzyw konstrukcyjnych używanych w budowie maszyn

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego