Materiał POS pokazany na rysunku to dangler, ponieważ kluczową cechą jest podwieszenie: obiekt zwisa na lince/żyłce zakończonej haczykiem i jest zaprojektowany do ekspozycji w przestrzeni (np. pod sufitem lub na konstrukcjach w sklepie). Takie elementy są często wykonywane jako formy 2D lub 3D i mogą poruszać się lub obracać pod wpływem przepływu powietrza, co działa jak "eye-catcher" i zwiększa zauważalność komunikatu reklamowego.
Odpowiedź "Topper" nie pasuje, bo topper to element umieszczany na górze ekspozytora lub półki (jest stacjonarny i nie jest podwieszany). W praktyce topper ma za zadanie podnieść widoczność ekspozycji z poziomu półki, ale konstrukcyjnie opiera się na ekspozytorze, a nie na lince.
Odpowiedź "Display" jest zbyt ogólna i w tym zestawie oznacza przede wszystkim ekspozytor wolnostojący (na podłodze lub blacie) albo stojącą formę prezentacji produktów. Display nie jest definiowany przez zwisanie i ruch w powietrzu, lecz przez samodzielną konstrukcję ekspozycyjną.
Odpowiedź "Shelf talker" także jest nieprawidłowa, ponieważ shelf talker montuje się do krawędzi półki i wystaje w stronę klienta, kierując uwagę na konkretny produkt na półce. Jest to element przy półce, a nie wiszący w przestrzeni.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu POS najpierw sprawdź sposób montażu (sufit/alejka/półka/podłoga), a dopiero potem formę graficzną. To zwykle najszybciej eliminuje mylące, podobne terminologicznie odpowiedzi.
