Dwukierunkowy trakt światłowodowy może być zrealizowany na dwa sposoby: jako tor dupleks (zwykle dwie żyły/2 włókna – osobno dla nadawania i odbioru) albo jako tor jednowłóknowy, w którym oba kierunki idą tym samym włóknem. W tym drugim przypadku, aby sygnały nie "nakładały się" w jednym paśmie, rozdziela się kierunki transmisji różnymi długościami fal – jest to zastosowanie WDM (często spotykane jako BiDi).
Dlatego właściwy konwerter mediów musi być przeznaczony do pracy WDM/BiDi: ma tor optyczny, w którym nadajnik pracuje na jednej długości fali (TX), a odbiornik na innej (RX). Kluczowa jest tu zgodność pary po obu stronach łącza: jeśli jedna strona nadaje na np. λ1 i odbiera na λ2, to druga strona powinna nadawać na λ2 i odbierać na λ1. Tylko wtedy nadajnik jednej strony "trafia" w odbiornik drugiej.
Dlaczego pozostałe typy odpowiedzi bywają błędnie wybierane?
- Konwerter dupleks (typowy "RX/TX" na tej samej długości fali, np. 1310/1310) pasuje do łącza dwuwłóknowego, ale nie realizuje warunku rozdziału kierunków różnymi falami na jednym włóknie.
- Dobór wyłącznie po złączu (SC/LC) lub po obecności portu miedzianego (RJ-45/TP) jest niewystarczający: złącze mówi o mechanice połączenia, a nie o tym, czy urządzenie jest WDM/BiDi i jakie ma TX/RX.
- Sugerowanie się samymi diodami LED lub opisem portów bez parametrów optycznych prowadzi do błędu: w WDM najważniejsze są długości fal nadajnika i odbiornika oraz ich komplementarność po obu końcach.
W praktyce instalacyjnej warto zapamiętać zasadę: WDM/BiDi = jedno włókno + dwie różne długości fal + para komplementarna po obu stronach. Przy uruchamianiu łącza najczęstsze problemy wynikają z podłączenia dwóch identycznych modułów zamiast pary "A/B" (zamienionych TX/RX).
