Układ służący do zamiany sygnału (napięcia/prądu) przemiennego na sygnał o jednej polaryzacji na wyjściu to mostek Graetza, czyli klasyczny prostownik dwupołówkowy. Składa się z czterech diod połączonych w konfiguracji mostkowej. Dzięki temu w dodatniej i ujemnej połówce sinusoidy prąd przez obciążenie płynie w tym samym kierunku, a więc wyjście ma stałą polaryzację (jest jednokierunkowe), choć zwykle z tętnieniami.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne? Mostek Wiena jest kojarzony z układami selektywnymi/oscylatorami i pomiarami, a nie z prostowaniem energii. Mostek Maxwella to układ mostkowy wykorzystywany w pomiarach parametrów elementów (np. indukcyjności) przez porównanie w gałęziach mostka. Mostek Thomsona (często spotykany w kontekście pomiarów małych rezystancji) również należy do techniki pomiarowej. Wspólną cechą tych trzech nazw jest to, że opisują "mostki" jako układy do porównywania/wyznaczania parametrów elektrycznych, a nie do przekształcania AC na przebieg jednokierunkowy.
W praktyce elektronika mostek Graetza spotyka się w zasilaczach: po transformatorze napięcie jest prostowane w mostku, następnie zwykle filtrowane kondensatorem (zmniejszenie tętnień) i ewentualnie stabilizowane. Na egzaminie warto pamiętać rozróżnienie: mostek prostowniczy = diody i wyprostowanie; mostki pomiarowe = pomiary i równoważenie gałęzi.
