Pytanie dotyczy porównania typowej zasobności w azot wśród popularnych materiałów organicznych używanych w ogrodnictwie i architekturze krajobrazu. W ujęciu praktycznym (szkolnym) za najbardziej "azotowy" z podanych materiałów uznaje się obornik, ponieważ jest nawozem pochodzenia zwierzęcego, zawierającym stosunkowo dużo związków azotu w porównaniu z innymi organicznymi dodatkami glebowymi.
Dlaczego "Obornik"?
Obornik wnosi do gleby zarówno materię organiczną, jak i składniki pokarmowe, w tym azot. Dzięki temu jest klasycznym nawozem organicznym stosowanym do zasilania roślin, poprawy żyzności oraz pobudzania życia biologicznego gleby.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są gorsze?
- Kompost – jest wartościowym materiałem organicznym, ale jego zawartość azotu bywa niższa i bardziej zależna od tego, z czego powstał (np. przewaga liści, gałęzi, resztek kuchennych). Kompost często działa bardziej jako polepszacz gleby i źródło próchnicy niż jako "mocny" nawóz azotowy.
- Torf wysoki – zwykle stosuje się go do poprawy właściwości podłoża (m.in. struktury i retencji wody) oraz zakwaszania. Z reguły jest ubogi w łatwo dostępne składniki pokarmowe, więc nie jest wybierany jako źródło wysokich dawek azotu.
- Kora mielona – najczęściej pełni funkcję ściółki i materiału strukturotwórczego. Podczas rozkładu może nawet powodować czasowe "wiązanie" azotu przez mikroorganizmy, dlatego przy jej stosowaniu często rozważa się dodatkowe zasilanie azotem, zamiast traktować ją jako nawóz azotowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach obok obornika pojawiają się torf i kora, zwykle są to dystraktory. Torf i kora poprawiają podłoże/ściółkują, ale nie są typowo materiałami o najwyższej zawartości azotu w porównaniu z nawozem zwierzęcym.
