Przyrząd w postaci stożka ustawianego na płycie jest typowy dla badania zachowania się świeżej mieszanki po zdjęciu formy. Po napełnieniu stożka zaczynem cementowym, a następnie jego uniesieniu, materiał swobodnie się rozpływa. Mierzy się wtedy średnicę/obszar rozpływu lub ocenia stopień rozlania. Taki wynik jest miarą rozlewności (czyli konsystencji i łatwości płynięcia) zaczynu.
Odpowiedź "gęstość" nie pasuje, ponieważ gęstość zaczynu wyznacza się metodami objętościowo-masowymi (np. wagą do gęstości) i nie wymaga stożka oraz płyty do rozpływu. "Czas gęstnienia" dotyczy procesu wiązania/tężenia w czasie i bada się go przyrządami mierzącymi zmianę konsystencji pod obciążeniem lub oporem (to inny typ testu niż jednorazowy rozpływ). "Wytrzymałość na zginanie" jest parametrem stwardniałego materiału cementowego i wymaga próbek dojrzewających oraz aparatu do badania wytrzymałości, więc nie może być oceniana stożkiem i płytą.
W praktyce wiertniczej kontrola rozlewności pomaga ocenić, czy zaczyn będzie odpowiednio tłoczony i czy zachowa wymaganą urabialność w zadanym czasie, zanim zacznie istotnie gęstnieć.
