W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "drążąc w niej korytarze". Taki sposób bytowania jest charakterystyczny dla świerzbowców (roztoczy wywołujących świerzb). Samice świerzbowców wnikają w warstwy naskórka i tworzą w nim tunele (korytarze), co prowadzi do intensywnego świądu, podrażnienia, przeczosów, strupów oraz wtórnych nadkażeń.
Dlaczego "Świerzbowiec" jest poprawny?
Bo to ektopasożyt, którego typową cechą diagnostyczną jest właśnie rycie korytarzy w skórze oraz związane z tym objawy kliniczne. W praktyce technik weterynarii powinien kojarzyć ten mechanizm z podejrzeniem świerzbu i wspierać dalsze postępowanie (np. przygotowanie do pobrania zeskrobin, zalecenia higieniczne, ograniczenie kontaktu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Kleszcz – przytwierdza się do skóry i pobiera krew. Może powodować miejscowy stan zapalny, ale nie tworzy korytarzy w naskórku.
- Wesz – żyje na sierści/piórach i skórze gospodarza, odżywia się krwią lub naskórkiem (zależnie od gatunku). Powoduje świąd i wyłysienia, jednak nie ryje tuneli w skórze jak świerzbowiec.
- Pchła – przebywa na powierzchni ciała, skacze i pobiera krew. Wywołuje świąd oraz alergiczne pchle zapalenie skóry, ale nie drąży korytarzy.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się "korytarze", "tunelowanie" lub "rycie w naskórku", najczęściej chodzi o świerzb i roztocza. Gdy mowa o "przyczepieniu" i "ssaniu krwi" – myśl o kleszczach; gdy o "skakaniu" – o pchłach; a gdy o "gnidach" – o wszach.
