To zadanie sprawdza umiejętność porównania ofert na podstawie profilu użycia (liczby minut). Żeby wybrać najkorzystniejszy plan taryfowy, trzeba obliczyć łączny koszt miesięczny dla każdego wariantu T1–T4.
Postępuj według schematu:
- Odczytaj z cennika (zwykle w tabeli) opłatę stałą: abonament/opłata miesięczna.
- Odczytaj stawki za minutę (lub zasady pakietów) osobno dla połączeń do sieci stacjonarnej i do sieci komórkowej.
- Policz koszt zmienny: dla stacjonarnych = 500 × (stawka za minutę do stacjonarnych), dla komórkowych = 100 × (stawka za minutę do komórkowych).
- Dodaj koszty stałe (abonament) oraz ewentualne opłaty dodatkowe wynikające z cennika (np. opłaty aktywacyjne nie są miesięczne, ale jeśli w zadaniu występują cyklicznie, trzeba je uwzględnić zgodnie z opisem).
- Porównaj cztery sumy i wybierz najniższą.
Odpowiedź "T4" jest poprawna, ponieważ po wykonaniu powyższych obliczeń (dla profilu 500 min stacjonarnie i 100 min komórkowo) daje najniższy koszt całkowity spośród rozważanych planów.
Pozostałe propozycje ("T2", "T3", "T1") są niepoprawne, bo dla tego samego profilu użycia prowadzą do wyższego kosztu miesięcznego. Typowym powodem błędu jest porównywanie tylko jednej stawki (np. wyłącznie do stacjonarnych) albo pominięcie abonamentu, przez co plan pozornie tańszy w minutach okazuje się droższy w sumie.
Wskazówka egzaminacyjna: najlepiej rozpisać obliczenia w mini-tabeli (plan → koszt stacjonarne → koszt komórkowe → abonament → suma). To ogranicza pomyłki w odczycie i rachunkach.
